พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อาจยคามิตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๒–๑๘๔ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อาจยคามิตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๘๐๘–๘๐๙
อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็น อกุศล สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑๐ ”
ในอธิปติปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑๐ ”
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
[๑๐๗] อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและไม่ใช่อัน มรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีเหตุ ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ ทัสสนเหตุกติกกุสลติกะ
๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฎิจจวาร - เหตุปัจจัย
[๑๐๘] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพาน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ เป็นเหตุให้ถึงนิพพาน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงนิพพาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ อาจยคามิติกกุสลติกะ
๑๑. เสกขติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย
[๑๐๙] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล และที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล และที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคลและที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคล ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
จบ อาจยคามิตติกกุสลัตติกะ