พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อตีตัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๕–๒๐๗ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อตีตัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๑๒๐๐–๑๒๐๒
อตีตติกกุสลติกะ
(๑๘. อตีตติกะ ๑. กุสลติกะ)
กุศลบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๒๐๕] ๑. กุศลธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่
กุศลธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
ฯลฯ
ทุกปัจจัย มี ๑ วาระ.
อกุศลบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๒๐๖] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่อกุศลธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๑วาระ.
พึงให้พิสดารทุกวาระ.
อัพยากตบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๒๐๗] ๑. อัพยากตธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัยมี ๑ วาระ.
พึงให้พิสดารทุกวาระ.
อตีตติกกุสลติกะ จบ
อตีตารัมมณติกกุสลติกะ
(๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ)
กุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๒๐๘] ๑. กุศลธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม อาศัยกุศล-
ธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. กุศลธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม อาศัยกุศล-ธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. กุศลธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๓ วาระ.
พึงให้พิสดารทุกวาระ.
อกุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๒๐๙] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม อาศัยอกุศล-ธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
จบ อตีตัตติกกุสลัตติกะ