arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

หีนัตติกสรณทุกะ เล่ม ๔๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๒๔–๙๒๗ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ หีนัตติกสรณทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๑๐๘๗–๑๐๘๙

หน้า ๑๐๘๗

หีนติกสรณทุกะ

(๑๔. หีนติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ)

สรณบทปฏิจจวาระ

อนุโลมนัย

๑. เหตุปัจจัย

[๙๒๔] ๑. สรณธรรมที่เป็นหีนธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นหีนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

การนับจำนวนวาระในอนุโลม

[๙๒๕] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ.

อรณบทปฏิจจวาระ

อนุโลมนัย

๑. เหตุปัจจัย

[๙๒๖] ๑. อรณธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

๒. อรณธรรมที่เป็นปณีตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นปณีตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.

หน้า ๑๐๘๘

๕. อรณธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม อาศัยอรณธรรม

ที่เป็นมัชฌิมธรรม และอรณธรรมที่เป็นปณีตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

การนับจำนวนวาระในอนุโลม

[๙๒๗] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ.

ในสหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ในปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย.

หีนติกสรณทุกะ จบ

หน้า ๑๐๘๙

มิจฉัตตติกสรณทุกะ

(๑๕. มิจฉัตตติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ)

สรณบทปฏิจจวาระ

อนุโลมนัย

๑. เหตุปัจจัย

[๙๒๘] ๑. สรณธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยสรณ-

ธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

๒. สรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

การนับจำนวนวาระในอนุโลม

[๙๒๙] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ.

สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย.

อรณบทปฏิจจวาระ

อนุโลมนัย

๑. เหตุปัจจัย

[๙๓๐] ๑. อรณธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม อาศัยอรณ-ธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

จบ หีนัตติกสรณทุกะ