พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๙–๑๔๒ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
กุสลตฺติกอชฺฌตฺตารมฺมณตฺติกํ
กุสลัตติกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
กุสลํ อชฺฌตฺตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กุสโล อชฺฌตฺตารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นกุศล อาศัยอัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
กุสลํ พหิทฺธารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กุสโล พหิทฺธารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
พหิทธารัมมณธรรมที่เป็นกุศล อาศัยพหิทธารัมมณธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
เหตุยา ตีณิ อวิคเต ตีณิ ฯ
กุสลตฺติกอชฺฌตฺตารมฺมณตฺติกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอวิคตปัจจัย มี " ๓
กุสลัตติกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ จบ
จบ กุสลัตติกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ