พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
เหตุทุกอุปาทินนทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๘–๑๑๑ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ เหตุทุกอุปาทินนทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๘๔๓–๘๔๓
๑. เหตุทุกะ ๖๗. อุปาทินนทุกะ
[๕๗] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งตัณหาทิฏฐิยึดครอง สภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งตัณหาทิฏฐิยึดครอง เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ”
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง สภาวธรรมที่ เป็นเหตุ ซึ่งตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ”
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ เหตุทุกอุปาทินนทุกะ
จบ เหตุทุกมหันตรทุกะ
๑. เหตุทุกะ ๖๘. อุปาทานโคจฉกะ
[๕๘] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นอุปาทาน สภาวธรรมที่ไม่ เป็นเหตุ ซึ่งเป็นอุปาทาน เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
จบ เหตุทุกอุปาทานโคจฉกะ
๑. เหตุทุกะ ๗๔. กิเลสโคจฉกะ
[๕๙] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นกิเลส สภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นกิเลส เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
จบ เหตุทุกอุปาทินนทุกะ