พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
เหตุทุกอาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๗–๗๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ เหตุทุกอาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๘๓๕–๘๓๕
๑. เหตุทุกะ ๑๗. อาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ
[๔๐] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นอาสวะและสัมปยุตด้วยอาสวะ สภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นอาสวะและสัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร...
ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ”
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
[๔๑] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะ สภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ”
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบเหตุทุกอาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ
๑. เหตุทุกะ ๑๘. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ
[๔๒] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะแต่เป็น อารมณ์ของอาสวะ สภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ”
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ เหตุทุกอาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ