พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อุปาทานโคจฉกทุกเหตุทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๒ ในอุปาทานโคจฉกทุกเหตุทุกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อุปาทานโคจฉกทุกเหตุทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๘๕๕–๘๕๕
อาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง ซึ่งเป็นเหตุ
จบ มหันตรทุกเหตุทุกะ
๖๙. อุปาทานโคจฉกะ ๑. เหตุทุกะ
[๘๘] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอุปาทาน ซึ่งเป็นเหตุ ...
จบ อุปาทานโคจฉกเหตุทุกะ
๗๕. กิเลสโคจฉกะ ๑. เหตุทุกะ
[๘๙] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกิเลส ซึ่งเป็นเหตุ ...
จบ กิเลสโคจฉกเหตุทุกะ
๘๓. ปิฏฐิทุกะ ๑. เหตุทุกะ
[๙๐] อาศัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นเหตุ ...
อาศัยสภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นเหตุ ...
[๙๑] อาศัยสภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นเหตุ ...
อาศัยสภาวธรรมไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นเหตุ (ย่อ) ...
[๙๒] อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นเหตุ ...
อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นเหตุ (ย่อ) ...
[๙๓] อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่ง เป็นเหตุ ...
จบ อุปาทานโคจฉกทุกเหตุทุกะ