พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปีติตติกสรณทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๙๒–๘๙๗ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ ปีติตติกสรณทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๑๐๗๑–๑๐๗๔
ปีติติกสรณทุกะ
(๗. ปีติติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ)
สรณบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๘๙๒] ๑. สรณธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม อาศัยสรณธรรม
ที่เป็นปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๔. สรณธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๗. สรณธรรมที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม อาศัยสรณ-ธรรมที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๘. สรณธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม อาศัยสรณธรรมปีติสหคตธรรม และสรณธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๘๙๓] ในเหตุปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๐ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ.
สรณบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๘๙๔] ๑. สรณธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่
สรณธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๔. สรณธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่
สรณธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๗. สรณธรรมที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม เป็นปัจจัย
แก่สรณธรรมที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัยมี ๑ วาระ.
๘. สรณธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม และสรณธรรม
ที่เป็นสุขสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่สรณธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรมด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๘๙๕] ในเหตุปัจจัย มี ๑๐ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑๖ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๐ วาระ.
แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น.
อรณบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๘๙๖] ๑. อรณธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม อาศัยอรณ-
ธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๘๙๗] ในเหตุปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๐ วาระ.
ในปัญหาวาระ ในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น.
ปีติติกสรณทุกะ จบ
ทัสสนติกสรณทุกะ
(๘. ทัสสนติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ)
สรณบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๘๙๘] ๑. สรณธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. สรณธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๘๙๙] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย.
จบ ปีติตติกสรณทุกะ