พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกอาสวทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๓๐–๖๓๘ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกอาสวทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๙๔๖–๙๕๐
กุสลติกอาสวทุกะ
(๑. กุสลติกะ ๑๔. อาสวทุกะ)
อาสวบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๖๓๐] ๑. อาสวธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยอาสวธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๖๓๑] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ.
ในสหชาตวาระก็ดี ในสัมปยุตตวาระก็ดี ในปัญหาวาระก็ดี ทุกปัจจัยมี ๑ วาระ.
โนอาสวบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๖๓๒] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล และธรรม
ที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๔. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยธรรม
ที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๗. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๘. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอกุศล และธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๙. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอกุศล และธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. อารัมมณปัจจัย
[๖๓๓] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล อาศัยธรรม
ที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย
๒. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยธรรม
ที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย
๓. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะอารัมมณ-ปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๖๓๔] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระในอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ
ปัจจนียนัย
[๖๓๕] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๕ วาระ
ในนอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในโนวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ
โนอาสวบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๖๓๖] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัยมี ๓ วาระ.
๔. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัยมี ๓ วาระ.
๗. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ เป็น
ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมธรรมอัพยากตะ ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
๒. อารัมมณปัจจัย
[๖๓๗] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรมที่เป็นกุศล ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๖๓๘] ในเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ
ในอธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ.
แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น.
กุสลติกอาสวทุกะ จบ
กุสลติกสาสวทุกะ
(๑. กุสลติกะ ๑๕. สาสวทุกะ)
สาสวบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๖๓๙] ๑. สาสวธรรมที่เป็นกุศล อาศัยสาสวธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๓. สาสวธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยสาสวธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ
๗. สาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัยสาสวธรรม
ที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๘. สาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัยสาสวธรรม
ที่เป็นกุศล และสาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๙. สาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัยสาสวธรรม
ที่เป็นอกุศล และสาสวธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๖๔๐] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ.
จบ กุสลัตติกอาสวทุกะ