พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกหีนัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๓–๑๐๒ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกหีนัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๘๖–๗๘๘
(ในสหชาตวารก็ดี... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ กุสลติกปริตตารัมมณติกะ
๑. กุสลติกะ ๑๓. หีนติกะ
๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ
[๕๘] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างต่ำ สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างต่ำ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ”
(ย่อ พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
[๕๙] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง สภาวธรรม ที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลางและที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็น ธรรมอย่างปานกลาง เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๓)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง สภาวธรรมที่เป็นอัพยกฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง และที่เป็น อัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลางเกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย (๑) (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ” (ย่อ)
(สหชาตวารก็ดี ... สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร)
[๖๐] สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เป็นปัจจัย แก่สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง โดยเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง โดยอารัมมณปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง โดยอารัมมณปัจจัย (๒)สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง โดยอารัมมณปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง เป็นปัจจัย
แก่สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างปานกลาง โดยอารัมมณปัจจัย (๒) (ย่อ)
[๖๑] ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๔ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๗ ” (ย่อ)
(พึงให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)
ปณีตปทะ – เหตุปัจจัย
[๖๒] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างประณีต สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นธรรมอย่างประณีต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างประณีต สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นธรรมอย่างประณีต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ กุสลติกหีนติกะ
๑. กุสลติกะ ๑๔. มิจฉัตตนิยตติกะ
๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ
[๖๓] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นมิจฉัตตนิยตะ สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นมิจฉัตตนิยตะเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ”
(ย่อ พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ กุสลัตติกหีนัตติกะ