๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๐ลำดับ ๒๖๔ จาก ๓๑๓ ในปัฏฐาน ภาค ๕พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ ๑ ข้อ๓ ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ ๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่มีธรรมภายในตนเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีธรรมภายในตนเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๒ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร) สภาวธรรมที่มีธรรมภายในตนเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีธรรมภายในตนเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๒ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร) สภาวธรรมที่มีธรรมภายในตนเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่มีธรรมภายในตนเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๒ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อชฺฌตฺตารมฺมณตฺติกกุสลตฺติกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๔ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อัชฌัตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ
อชฺฌตฺตารมฺมณํ กุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อชฺฌตฺตารมฺมโณ กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ
กุศลธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัยพึงให้พิสดารทุกวาร
อชฺฌตฺตารมฺมณํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อชฺฌตฺตารมฺมโณ อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ
อกุศลธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัยพึงให้พิสดารทุกวาร
อชฺฌตฺตารมฺมณํ อพฺยากตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อชฺฌตฺตารมฺมโณ อพฺยากโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ อชฺฌตฺตารมฺมณตฺติกกุสลตฺติกํ นิฏฺฐิตํ ฯ -----------
อัพยากตธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัยพึงให้พิสดารทุกวาร อัชฌัตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ จบ