๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๗–๑๑๙ลำดับ ๒๑๗ จาก ๓๑๓ ในปัฏฐาน ภาค ๕พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ ๓ ข้อ๓ ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ ๑ - ๗. ปฏิจจวารเป็นต้น - เหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์และที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุและที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๓ วาระ (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๑๗ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑๗ วาระ (ย่อ) (สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวาร เหมือนกับปฏิจจวาร)
สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัยมี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์และที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุและที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัยมี ๓ วาระ (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๑๗ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๒๑ วาระ อนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ สมนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ สหชาตปัจจัย มี ๑๗ วาระ อัญญมัญญปัจจัย มี ๑๗ วาระ นิสสยปัจจัย มี ๑๗ วาระ อุปนิสสยปัจจัย มี ๒๑ วาระ อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ กัมมปัจจัย มี ๑๗ วาระ อาหารปัจจัย มี ๑๗ วาระ ฯลฯ สัมปยุตตปัจจัย มี ๑๗ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑๗ วาระ (ย่อ) (พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
มคฺคารมฺมณตฺติกสรณทุกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๔ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ มัคคารัมมณัตติกสรณทุกะ
มคฺคารมฺมณํ อรณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ มคฺคารมฺมโณ อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ มคฺคเหตุกํ อรณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ มคฺคเหตุโก อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ มคฺคาธิปตึ อรณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ มคฺคาธิปติ อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ปญฺจ ฯ มคฺคารมฺมณํ อรณญฺจ มคฺคาธิปตึ อรณญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ มคฺคารมฺมโณ อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ มคฺคเหตุกํ อรณญฺจ มคฺคาธิปตึ อรณญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ มคฺคเหตุโก อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ
อรณธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นมัคคา- *รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย อรณธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรมและอรณธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรมและอรณธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
เหตุยา สตฺตรส อวิคเต สตฺตรส ฯ สหชาตวาโรปิ สมฺปยุตฺตวาโรปิ ปฏิจฺจวารสทิสา ฯ
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๑๗ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๗สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
มคฺคารมฺมโณ อรโณ ธมฺโม มคฺคารมฺมณสฺส อรณสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ มคฺคเหตุโก อรโณ ธมฺโม มคฺคเหตุกสฺส อรณสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ มคฺคาธิปติ อรโณ ธมฺโม มคฺคาธิปติสฺส อรณสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ปญฺจ ฯ
อรณธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็น มัคคารัมมณธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นมัคคเหตุก-*ธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นมัคคา-*ธิปติธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
เหตุยา สตฺตรส อารมฺมเณ นว อวิคเต สตฺตรส ฯ ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารมฺปิ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ มคฺคารมฺมณตฺติกสรณทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ --------------
ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๑๗ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๗แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้นมัคคารัมมณัตติกสรณทุกะ จบ