arnon.world

๒๒. สนิทัสสนสัปปฏิฆติกะ ๑. เหตุทุกะ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๗–๒๔๓ลำดับ ๑๕๑ จาก ๓๑๓ ในปัฏฐาน ภาค ๕พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ ๗ ข้อ๓ ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ

คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

๒๒. สนิทัสสนสัปปฏิฆติกะ ๑. เหตุทุกะ ๑ - ๗. ปฏิจจวารเป็นต้น ปัจจยจตุกกนัย

ข้อ ๒๓๗

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ) (พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารให้พิสดารเหมือนกับปฏิจจวาร)

ข้อ ๒๓๘

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ) สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๑) (ย่อ) เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ) (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ) (พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ) นเหตุบท ๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกนัย เหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัย

ข้อ ๒๓๙

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้และที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้ที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ (๗)

ข้อ ๒๔๐

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้และที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้ที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ

ข้อ ๒๔๑

สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้และที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เห็นได้กระทบได้ที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้และที่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย (๑) (ย่อ)

ข้อ ๒๔๒

เหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ อัญญมัญญปัจจัย มี ๖ วาระ อุปนิสสยปัจจัย มี ๑ วาระ ปุเรชาตปัจจัย มี ๑ วาระ อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๒๑ วาระ (ย่อ) นเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ นอารัมมณปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ โนวิคตปัจจัย มี ๒๑ วาระ นอารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ (ย่อ) อารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ) (สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารเหมือนกับปฏิจจวาร) ๗. ปัญหาวาร ปัจจยจตุกกนัย - เหตุปัจจัย

ข้อ ๒๔๓

สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ) อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ อนันตรปัจจัย มี ๑ วาระ สมนันตรปัจจัย มี ๑ วาระ สหชาตปัจจัย มี ๒๑ วาระ อัญญมัญญปัจจัย มี ๖ วาระ นิสสยปัจจัย มี ๒๑ วาระ อุปนิสสยปัจจัย มี ๓ วาระ ปุเรชาตปัจจัย มี ๖ วาระ ปัจฉาชาตปัจจัย มี ๗ วาระ อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ กัมมปัจจัย มี ๗ วาระ วิปากปัจจัย มี ๗ วาระ อาหารปัจจัย มี ๗ วาระ อินทรียปัจจัย มี ๙ วาระ ฌานปัจจัย มี ๗ วาระ มัคคปัจจัย มี ๗ วาระ สัมปยุตตปัจจัย มี ๑ วาระ วิปปยุตตปัจจัย มี ๘ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๒๕ วาระ (ย่อ) นเหตุปัจจัย มี ๒๕ วาระ นอารัมมณปัจจัย มี ๒๑ วาระ (ย่อ) นเหตุปัจจัย กับอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ) อารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ) (พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ) สนิทัสสนสัปปฏิฆติกะและเหตุทุกะ จบ

ฉบับหลวง

ชั้นตัวบทพุทธพจน์

หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน

เปิดหน้าของฉบับนี้

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

สนิทสฺสนตฺติกเหตุทุกํ

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๔ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สนิทัสสนัตติกเหตุทุกะ

ข้อ ๔๕๑

อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ เหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ เหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา ฯ

เหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

ข้อ ๔๕๒

เหตุยา เอกํ อารมฺมเณ เอกํ อวิคเต เอกํ ฯ สหชาตวาโรปิ สมฺปยุตฺตวาโรปิ ปฏิจฺจวารสทิสา ฯ

ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๑ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร

ข้อ ๔๕๓

อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ เหตุ ธมฺโม อนิทสฺสนอปฺปฏิฆสฺส เหตุสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ

เหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย

ข้อ ๔๕๔

อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ เหตุ ธมฺโม อนิทสฺสนอปฺปฏิฆสฺส เหตุสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ

เหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

ข้อ ๔๕๕

เหตุยา เอกํ อารมฺมเณ เอกํ อวิคเต เอกํ ฯ สพฺพตฺถ เอกํ ฯ ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารมฺปิ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ

ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๑ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑ ในปัจจัยทั้งปวง มี " ๑แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น

ข้อ ๔๕๖

อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: สตฺต ฯ {๔๕๖.๑} อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสน- อปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: สตฺต ฯ {๔๕๖.๒} อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ จ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: สตฺต ฯ

นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสน-*สัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสน-*สัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสน-*อัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย

ข้อ ๔๕๗

อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อารมฺมณปจฺจยา: ฯ

นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย

ข้อ ๔๕๘

เหตุยา เอกวีส อารมฺมเณ เอกํ อธิปติยา เอกวีส อวิคเต เอกวีส ฯ

ในเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๒๑ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑ ในอธิปติปัจจัย มี " ๒๑ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒๑

ข้อ ๔๕๙

นเหตุยา เอกวีส นอารมฺมเณ เอกวีส ฯ

ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๒๑ ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๒๑

ข้อ ๔๖๐

เหตุปจฺจยา นอารมฺมเณ เอกวีส ฯ

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๒๑

ข้อ ๔๖๑

นเหตุปจฺจยา อารมฺมเณ เอกํ ฯ สหชาตวาโรปิ สมฺปยุตฺตวาโรปิ ปฏิจฺจวารสทิสา ฯ

ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๑ สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร

ข้อ ๔๖๒

สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นเหตุ ธมฺโม อนิทสฺสนอปฺปฏิฆสฺส นเหตุสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ

นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- *ธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

ข้อ ๔๖๓

อารมฺมเณ ตีณิ อธิปติยา นว อนนฺตเร เอกํ สมนนฺตเร เอกํ สหชาเต เอกวีส อุปนิสฺสเย ตีณิ อวิคเต ปญฺจวีส ฯ

ในอารัมมณปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๓ ในอธิปติปัจจัย มี " ๙ ในอนันตรปัจจัย มี " ๑ ในสมนันตรปัจจัย มี " ๓ ในสหชาตปัจจัย มี " ๒๑ ในอุปนิสสยปัจจัย มี " ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒๕

ข้อ ๔๖๔

นเหตุยา ปญฺจวีส นอารมฺมเณ เอกวีส ฯ

ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๒๕ ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๒๑

ข้อ ๔๖๕

อธิปติปจฺจยา นเหตุยา นว ฯ

ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย กับอธิปติปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๙

ข้อ ๔๖๖

นเหตุปจฺจยา อธิปติยา นว ฯ ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารมฺปิ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ สนิทสฺสนตฺติกเหตุทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ ---------

ในอธิปติปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๙ แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้นสนิทัสสนัตติกเหตุทุกะ จบ

ฉบับที่ใช้และสัญญาอนุญาต

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ

ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๕ ส.ค. ๒๕๖๙

ผู้ดำเนินการแจ้ง ๒๕ ส.ค. ๖๙ ว่าได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยให้เผยแพร่ตัวบทฉบับนี้ · **เป็นคำยืนยันด้วยวาจา ยังไม่มีหนังสืออนุญาตประกอบ** ⇒ ฐานของการเผยแพร่คือวินิจฉัยของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่หลักฐานเอกสารและไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย · ข้อเท็จจริงที่ยังเป็นจริง: จัดพิมพ์ พ.ศ. ๒๕๓๙ งานที่นิติบุคคลเป็นเจ้าของคุ้มครอง ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา (พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒) ถึงราว พ.ศ. ๒๕๘๙ — การอนุญาตจึงจำเป็นและต้องเก็บเอกสารไว้ให้ได้ — docs/legal/PERMISSIONS.md#มจร

พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๕ ส.ค. ๒๕๖๙

ฉบับสยามรัฐ จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๔๖๘–๒๔๗๑ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย — https://84000.org/tipitaka/pali/ (เปิดเว็บภายนอก)

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง

Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙

ฉบับหลวง จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๕๑๔ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย — https://84000.org/tipitaka/ (เปิดเว็บภายนอก)