arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อารักขทายกวรรค

๗. สัททสัญญกเถราปทาน (๓๑๗) เล่ม ๓๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๙ (Royal Thai)7/10 in อารักขทายกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อารักขทายกวรรค สัททสัญญกเถราปทาน (๓๑๗) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 489–490

Page 489

[๓๑] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สรรเสริญพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่าชน ด้วยการสรรเสริญนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ[๓๒] ในกัปที่ ๒๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าอดุลยะ สมบรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอาสนถวิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อาสนถวิกเถราปทานที่ ๖

๗. สัททสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสัททสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งสัญญาในพระพุทธเจ้า

(ท่านพระสัททสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๑๙} [๓๔] พระมหาวีรเจ้าผู้มีความสวยงามน่าดู มีหมู่พระสาวกแวดล้อม ประทับทรงแสดงอมตบทอยู่ ณ วิหารอันสูงสุด[๓๕] ทรงสงเคราะห์มหาชนด้วยพระวาจาอันไพเราะได้มีพระสุรเสียง แผ่ไปในเทวดาและมนุษย์

Page 490

[๓๖] เราได้ฟังเสียงนฤโฆษแล้วทำจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียงของ พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ได้ถวายบังคมพระองค์ผู้เป็นนายกของโลก[๓๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สัญญาใดในกาลนั้น ด้วยสัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในพระพุทธเจ้า[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระโด้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สัททสัญญกเถราปทานที่ ๗

๘. ติรังสิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติรังสิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสรรเสริญ

(ท่านพระติรังสิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๒๐} [๓๙] ปีติเกิดขึ้นแก่เราเพราะได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้องอาจดังพญาราชสีห์ ประทับนั่งอยู่ ณ ระหว่างภูเขา ทำให้ ทิศสว่างไสวดังกองไฟที่ภูเขา[๔๐] และเพราะได้เห็นแสงสว่างของดวงอาทิตย์ แสงสว่างของดวงจันทร์ และแสงสว่างของพระพุทธเจ้า

End of ๗. สัททสัญญกเถราปทาน (๓๑๗)