๔. สัตตปทุมิยเถราปทาน (๓๑๔) เล่ม ๓๒

๔. สัตตปทุมิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสัตตปทุมิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งพุทธบูชา

(ท่านพระสัตตปทุมิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๑๖} [๑๔] เราเป็นพราหมณ์นามว่าเนสาทอยู่ใกล้ฝั่งแม่นํ้า เรากวาดอาศรม ด้วยดอกไม้ ๗ ดอก

[๑๕] ความชื่นชมเกิดขึ้นแก่เรา เพราะได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้เป็นนายก ของโลก กำลังเสด็จไปทางป่า[๑๖] เราต้อนรับพระสัมพุทธเจ้า พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน นำพระองค์มายังอาศรมแล้วบูชาด้วยดอกบัวอันสวยงาม[๑๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๘] ในกัปที่ ๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าปาทปาวระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัตตปทุมิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สัตตปทุมิยเถราปทานที่ ๔

๕. ปุปผาสนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุปผาสนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาสนะดอกไม้

(ท่านพระปุปผาสนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๑๗} [๒๐] เราได้ต้อนรับพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ทรงมีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีเปล่งปลั่งดังดวงอาทิตย์ เสด็จดำเนินอยู่ในที่ไม่ไกล[๒๑] เชิญเสด็จให้เข้ามายังอาศรมแล้วได้ถวายอาสนะดอกไม้ด้วยใจ อันผ่องใส

[๒๒] ในกาลนั้น เราประคองอัญชลีแล้วเกิดความปลื้มใจ ทำจิต ให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าแล้ว น้อมกรรมนั้นไปด้วยความปรารถนาว่า[๒๓] “มีบุญกุศลอันใดที่เราได้ทำแล้วกะพระสยัมภูผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ด้วยบุญกุศลทั้งปวงนั้น ขอให้เราจงเป็นผู้ปราศจากมลทิน ในศาสนาเถิด”[๒๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายอาสนะดอกไม้ไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาสนะดอกไม้[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล