๔. สัตตปทุมิยเถราปทาน (๓๑๔) เล่ม ๓๒

นทีกูเล วสามหํ เนสาโท นาม พฺราหฺมโณ

สตปตฺเตหิ <1119> ปุปฺเผหิ สมฺมชฺชิตฺวาน อสฺสมํ.

ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์มีนามว่าเนสาทะ ใช้ดอกไม้ร้อยกลีบกวาดอาศรม อาศัยอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำ

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สิทฺธตฺถํ โลกนายกํ

ทิสฺวา นเภน <1120> คจฺฉนฺตํ หาโส เม อุทปชฺชถ.

ความชื่นชมเกิดขึ้นแก่ข้าพเจ้า เพราะได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก กำลังเสด็จไปทางป่า

ปจฺจุคฺคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ

อสฺสมํ อตินาเมตฺวา ชลชคฺเคหิ โอกิรึ.

ข้าพเจ้าต้อนรับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน จึงนำเสด็จพระองค์มายังอาศรมแล้ว บูชาด้วยดอกบัวงาม

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

อิโต เต สตฺตเม กปฺเป จตุโร ปาทปาวรา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ ชาติ พระนามว่าปาทปาวระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สตฺตปทุมิยตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสัตตปทุมิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สัตตปทุมิยเถราปทานที่ ๔ จบ