๗. กฏัจฉุภิกขาทายิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

ปิณฺฑจารํ จรนฺตสฺส ติสฺสนามสฺส สตฺถุโน

กฏจฺฉุภิกฺขํ ปคฺคยฺห พุทฺธเสฏฺฐสฺสทาสหํ ฯ

ปฏิคฺคเหตฺวา สมฺพุทฺโธ ติสฺโส โลกคฺคนายโก

วีถิยา สณฺฐิโต สตฺถา อกา เม อนุโมทนํ ฯ

กฏจฺฉุภิกฺขํ ทตฺวาน ตาวตึสํ คมิสฺสสิ

ฉตฺตึสเทวราชูนํ มเหสิตฺตํ กริสฺสสิ ฯ

ปญฺญาสจกฺกวตฺตีนํ มเหสิตฺตํ กริสฺสสิ

มนสา ปตฺถิตํ สพฺพํ ปฏิลจฺฉสิ สพฺพทา ฯ

สมฺปตฺตึ อนุโภตฺวาน ปพฺพชิสฺสสิกิญฺจนา

สพฺพาสเว ปริญฺญาย นิพฺพายิสฺสสินาสวา ฯ

อิทํ วตฺวาน สมฺพุทฺโธ ติสฺโส โลกคฺคนายโก

นภํ อพฺภุคฺคมิ ธีโร หํสราชาว อมฺพเร ฯ

สุทินฺนเมว ๑ เม ทานํ สุยิฏฺฐา ยาคสมฺปทา

กฏจฺฉุภิกฺขํ ทตฺวาน ปตฺตาหํ อจลํ ปทํ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททินฺตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภิกฺขทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาคีว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสวา ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ พุทฺธเสฏฺฐสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ กฏจฺฉุภิกฺขทายิกา ภิกฺขุนี อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

กฏจฺฉุภิกฺขทายิกาเถริยา อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ดิฉันได้ตักเอาภิกษาทัพพีหนึ่ง ถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดพระนามว่าติสสะ บรมศาสดา ซึ่งกำลังเสด็จเที่ยวบิณฑบาตอยู่ พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสบรมศาสดา ผู้นำชั้นเลิศของโลก ทรงรับแล้ว ประทับยืนทำอนุโมทนาแก่ดิฉันกลางถนนว่า ท่านถวายภิกษาทัพพีหนึ่งแล้ว จักไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ จักได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสักรินทเทวราช ถึง ๓๖ พระองค์ จักได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐ พระองค์ ท่านจักได้สิ่งที่ใจปรารถนาในกาลทั้งปวง ท่านเสวยสมบัติแล้ว จักเป็นผู้ไม่มีความห่วงใยออกบวชกำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะนิพพาน พระติสสสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้นำชั้นเลิศของโลก เป็นนักปราชญ์ ครั้นตรัสดังนี้แล้วก็เหาะขึ้นสู่นภากาศ เหมือนพระยาหงส์บินอยู่ในอัมพร ฉะนั้นทานดิฉันได้ให้ดีแล้วทีเดียว ยัญสมบัติดิฉันได้บูชาดีแล้ว ดิฉันบรรลุบทอันไม่หวั่นไหวได้ ก็เพราะถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง ในกัปที่ ๙๒แต่กัปนี้ ดิฉันได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษา ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ...

พระพุทธศาสนาดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระกฏัจฉุภิกขาทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ กฏัจฉุภิกขาทายิกาเถริยาปทาน.