๑๐. ตรณิยเถราปทาน (๒๘๐) เล่ม ๓๒

๑๐. ตรณิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระตรณิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายสะพาน

(ท่านพระตรณิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๒} [๓๘] เรามีใจเลื่อมใสได้ทำสะพานด้วยมือทั้งสองของตนไว้ที่ทางใหญ่ ซึ่งไม่ราบเรียบเพื่อให้ชาวโลกข้าม[๓๙] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำสะพานใดไว้ ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้สะพาน[๔๐] ในกัปที่ ๕๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสโมคตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตรณิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ตรณิยเถราปทานที่ ๑๐

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สุวัณณพิมโพหนิยเถราปทาน ๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน

๓. จังโกฏกิยเถราปทาน ๔. อัพภัญชนทายกเถราปทาน

๕. เอกัญชลิยเถราปทาน ๖. โปตถทายกเถราปทาน

๗. จิตกปูชกเถราปทาน ๘. อาลุวทายกเถราปทาน

๙. ปุณฑรีกเถราปทาน ๑๐. ตรณิยเถราปทาน

จบ สุวัณณพิมโพหนวรรคที่ ๒๘

จบ ภาณวารที่ ๑๑

๒๙. ปัณณทายกวรรค

๑. ปัณณทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปัณณทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผัก

(ท่านพระปัณณทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๓} [๑] เราเป็นผู้มีโภชนะคือผักเป็นอาหารนั่งอยู่ในบรรณศาลา พระ มหาฤๅษีพระนามว่าสิทธัตถะผู้ส่องโลกให้สว่าง ผู้ทรงเยียวยา โลกทั้งปวง[๒] เสด็จมาหาเราผู้เข้าไปอยู่ในบรรณศาลา เราได้ถวายผัก แก่พระองค์ซึ่งประทับนั่งบนเครื่องลาดใบไม้[๓] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผักใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผัก[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปัณณทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปัณณทายกเถราปทานที่ ๑