๙. โสปากเถราปทาน (๑๙) เล่ม ๓๒

๙. โสปากเถราปทาน

บุพประวัติของพระโสปากเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาสนะดอกไม้

(ท่านพระโสปากถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๑} [๑๑๒] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะเสด็จมายังสำนักของ เราซึ่งกำลังปัดกวาดเงื้อมเขาอยู่ที่ภูเขาสูงอันประเสริฐ[๑๑๓] เราเห็นพระพุทธเจ้าเสด็จเข้ามา จึงได้ตกแต่งเครื่องลาดแล้ว ได้ปูลาดอาสนะดอกไม้ถวายแด่พระโลกเชษฐ์ผู้คงที่[๑๑๔] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้เป็นนายกของโลก ประทับนั่งบนอาสนะดอกไม้แล้ว ทรงทราบคติของเรา ตรัส ถึงความเป็นของไม่เที่ยงว่า[๑๑๕] สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็น ธรรมดา เกิดขึ้นแล้วยอมดับไป ความเข้าไปสงบสังขาร เหล่านั้นเสียได้เป็นความสุข[๑๑๖] พระสัพพัญญูโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน เป็นนักปราชญ์ ครั้นตรัสดังนี้แล้วเสด็จเหาะขึ้นสู่นภากาศดังพญาหงส์ในอัมพร[๑๑๗] เราละลัทธิของตนแล้วเจริญอนิจจสัญญา ครั้นเจริญอนิจจ สัญญาได้วันเดียว ก็ทำกาละ ณ นั้นเอง

[๑๑๘] เราเสวยสมบัติทั้งสองแล้ว อันกุศลมูลตักเตือน ถึงภพที่สุด จึง เข้าถึงกำเนิดพ่อครัว

[๑๑๙] เราออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิต เรามีอายุ ๗ ปีโดยกำเนิด ได้บรรลุพระอรหัต

[๑๒๐] เราปรารภความเพียร มีใจแน่วแน่ ตั้งมั่นอยู่ในศีลด้วยดี ยัง มหานาคให้ยินดีแล้วได้อุปสมบท

[๑๒๑] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วย ผลแห่งกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวาย อาสนะดอกไม้[๑๒๒] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เจริญสัญญาใดในกาลนั้น เมื่อ เราเจริญสัญญานั้นอยู่ เราได้บรรลุอาสวขัยแล้ว[๑๒๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระโสปากเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ โสปากเถราปทานที่ ๙

๑๐. สุมังคลเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุมังคลเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาหาร

(ท่านพระสุมังคลเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒} [๑๒๔] เราประสงค์จะบูชาเครื่องสักการะ จึงให้ตกแต่งโภชนาหาร ยืน อยู่ที่โรงใหญ่ต้อนรับพราหมณ์ทั้งหลาย