๑. ปังสุกุลสัญญกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ปังสุกูลวรรคที่ ๔๙

ปังสุกูลสัญญกเถราปทานที่ ๑ (๔๘๑)

ว่าด้วยผลแห่งการไหว้ผ้าบังสุกุลจีวร

[๗๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภู ผู้

นำของโลก พระนามว่าติสสะ ได้เสด็จอุบัติขึ้น

แล้ว พระพิชิตมารทรงวางบังสุกุลจีวรไว้แล้ว

เสด็จเข้าพระวิหาร

เราสะพายธนูที่มีสายและกระบอกน้ำ

ถือดาบเข้าป่าใหญ่

ครั้งนั้น เราได้เห็นบังสุกุลจีวรซึ้งแขวน

อยู่บนยอดไม้ในป่านั้น จึงวางธนูลง ณ ที่นั้นเอง

ประนมกรอัญชลีเหนือเศียรเกล้า

เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส และมี

ปีติเป็นอันมาก ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ

สุด แล้วได้ไหว้บังสุกุลจีวร

ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราได้ไหว้บังสุกุล

จีวรใด ด้วยการไหว้บังสุกุลจีวรนั้น เราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการไหว้

เราเผากิเลสทั้งหลาย. . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปังสูกุลสัญญเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย

ประการฉะนี้แล.

จบปังสุกูลสัญญกเถราปทาน

อรรถกถาปังสุกูลวรรคที่ ๔๙

อปทานที่ ๑ ในวรรคที่ ๔๙ มีเนื้อความพอที่จะกำหนดรู้ได้โดยง่ายทีเดียวแล.

พุทธสัญญกเถราปทานที่ ๒ (๔๘๒)

ว่าด้วยผลแห่งการเกิดพุทธสัญญา

[๗๒] เราเป็นคนเล่าเรียน ทรงจำมนต์

รู้จบไตรเพท ชำนาญในคัมภีร์ทำนายมหาปุริส

ลักษณะ คัมภีร์อิติหาสะ พร้อมด้วยคัมภีร์

นิฆัณธุศาสตร์ แลคัมภีร์เกฏุภศาสตร์

ครั้งนั้นพวกศิษย์มาหาเราปานดังกระแส

น้ำ เราไม่เกียจคร้าน บกกมนต์แก่ศิษย์เหล่านั้น

ทั้งกลางวันและกลางคืน

ครั้งนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่า

สิทธัตถะ เสด็จอุบัติขึ้นในโลก พระองค์ทรง

กำจัดความมืดมิดให้พินาศแล้ว ยังแสงสว่างคือ

พระญาณให้เป็นไป