arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · ปังสุกุลสวรรค

๕. จันทนมาลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

Text layerBuddha’s wordsItems ๗๕ (Royal Thai)5/10 in ปังสุกุลสวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ปังสุกุลสวรรค จันทนมาลิยเถราปทาน (Royal Thai Volume 33 · Mahachula Volume 33 · Mahamakut Volume 72 · Chaloem Phrakiat Volume 33)

The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.

ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 72, pp. 126–131

Page 126

ธรรม เจตนาที่ไม่น่ารื่นรมย์ใจ เราไม่รู้จักเลย

เราท่องเที่ยวไปเสวยสมบัติในภพน้อยภพใหญ่

ความบกพร่องในโภคทรัพย์ไม่มีแก่เราเลย นี้เป็น

ผลในการสรรเสริญพระญาณ

ไฟ ๓ กองเราดับสนิทแล้ว เราถอนภพ

ทั้งปวงขึ้นหมดแล้ว เราเป็นผู้สิ้นอาสวะทุกอย่าง

แล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีก

ในกัปที่สามหมื่น เราได้สรรเสริญ

พระญาณใด ด้วยการสรรเสริญนั้น เราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้ก็เป็นผลแห่งการสรรเสริญพระญาณ

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระญาณถวิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบญาณถวิกเถราปทาน

จันทนมาลิยเถราปทานที่ ๕ (๔๘๕)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายแก่นจันทร์และดอกรัง

[๗๕] เราละเบญจกามคุณอันน่ารัก น่า

รื่นรมย์ใจและละทรัพย์ประมาณ ๘๐ โกฏิแล้วบวชเป็นบรรพชิต

Page 127

ครั้นบวชแล้วได้เว้นการทำความชั่วด้วย

กายละความประพฤติชั่วด้วยวาจาอยู่แทบฝั่งแม่น้ำ

พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ได้เสด็จมา

หาเราผู้อยู่คนเดียว เราไม่รู้จักว่าเป็นพระพุทธเจ้าเราได้ทำปฏิสันถาร

ครั้นทำปฏิสันถารแล้ว จึงได้ทูลถามถึง

พระนามและพระโคตรว่า ท่านเป็นเทวดาหรือคนธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกปุรินททะ ท่านเป็นใคร หรือเป็นบุตรของใคร หรือเป็นท้าวมหา-พรหมนาในที่นี้ ย่อมสว่างไสวไปทั่วทิศ เหมือนพระอาทิตย์อุทัย ฉะนั้น

ข้าแต่ท่านผู้นิรทุกข์ จักรมีกำพันหนึ่ง

ปรากฏที่เท้าของท่าน ท่านเป็นใคร หรือเป็นบุตรของใคร เราจะรู้จักท่านอย่างไร ขอท่านจงบอกชื่อและโคตรบรรเทาความสงสัยของเราเถิด.

พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า เราไม่ใช่เทวดาไม่ใช่คนธรรพ์ ไม่ใช่ท้าวสักกปุรินททะ และความเป็นพรหมก็หามีแก่เราไม่ เราสูงสุดกว่าพรหมเหล่านั้น ล่วงวิสัยของพรหมเหล่านั้น เราได้ทำลายเครื่องผูกพันคือกามได้แล้ว เผากิเลสเสียหมดสิ้น บรรลุสัมโพธิญาณอันอุดมแล้ว.

Page 128

เราได้สดับพระดำรัสของพระองค์แล้ว

จึงได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระมหามุนี ถ้าพระองค์เป็นพระสัพพัญญูพุทธเจ้าขอเชิญพระองค์ประทับนั่งเถิด ข้าพระองค์จะขอบูชาพระองค์ ขอพระ-องค์จงทำที่สุดแห่งทุกข์แก่ข้าพระองค์เถิด.

เราได้ลาดหนังสัตว์ถวายพระศาสดาแล้ว

พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่งเหนือหนังสัตว์นั้นดังสีหราชนั่งอยู่ที่ซอกภูเขา ฉะนั้น

เขารีบขึ้นภูเขาเก็บเอาผลมะม่วง ดอกรัง

อันสวยงามและแก่นจันทน์อันมีค่ามาก

เขารีบถือเอาทั้งหมดเข้าไปเฝ้าพระผู้นำ

ของโลก ถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้า แล้วเอาดอกรังบูชา ก็เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส มีปีติอันไพบูลย์ ได้เอาแก่นจันทน์ลูบไล้แล้ว ถวายบังคม พระศาสดาพระผู้นำของโลกพระนามว่าสุเมธะ ประทับนั่งบนหนังเสือ เมื่อจะยังเราให้รื่นเริงได้ทรงพยากรณ์กรรมของเราในครั้งนั้นว่า

ด้วยการถวายผลไม้กับของหอมและ

ดอกไม้ทั้งสองอย่างนี้ ผู้นี้จักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลก๒,๕๐๐ กัป เขาจักเป็นผู้มีความดำริทางใจไม่บกพร่อง ยังอำนาจให้เป็นไป

Page 129

ในกัปที่ ๒,๖๐๐ จักไปสู่ความเป็นมนุษย์

จักได้เป็นพระเจ้าจักพรรดิผู้ทรงมหิฤทธิ์ มีมหาสมุทรทั้ง ๔ เป็นขอบเขต วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตพระนครอันนามว่า เวกระ ให้ พระนครนั้นจักสำเร็จด้วยทองล้วน ๆ ประดับประดาด้วยรัตนะนานาชนิด เขาจักท่องเที่ยวไปยังกำเนิดทั้งหลายโดยอุบายนี้เทียว

เขาจักเป็นผู้ถึงความสุขในทุกภพ คือ

ในความเป็นเทวดาหรือมนุษย์ เมื่อถึงภพสุดท้ายเขาจักเป็นบุตรพราหมณ์

จักออกบวชเป็นบรรพชิตจักเป็นผู้ถึงฝั่ง

อภิญญาไม่มีอาสวะ ปรินิพพาน

พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะผู้นำ

ของโลก ครั้นตรัสดังนี้ เมื่อเรากำลังเพ่งมองอยู่ได้เสด็จเหาะไปในอากาศ

ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้ว และด้วย

ความตั้งเจตนาไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้เข้าถึง

สวรรค์ชั้นดุสิต

จุติจากดุสิตแล้ว ไปเกิดในครรภ์ของ

มารดา ในครรภ์ที่เราอยู่ ไม่มีความบกพร่องด้วยโภคทรัพย์แก่เราเลย

เมื่อเรายังอยู่ในครรภ์ของมารดา ข้าว

น้ำ โภชนาหารเกิดตามความปรารถนาแก่มารดาของเราตามชอบใจ

Page 130

เราออกบวชเป็นบรรพชิตแต่อายุ ๕ ขวบ

เมื่อปลงผมเสร็จ เราก็ได้บรรลุพระอรหัต

เราค้นหาบุรพกรรมอยู่ ก็มิได้เห็นฝั่ง

เลย เราระลึกถึงกรรมของเราในสามหมื่นกัปได้

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ข้า

พระองค์ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระองค์

ผู้เป็นอุดมบุรุษ ข้าพระองค์ขอนอบน้อมแด่พระ-

องค์ ข้าพระองค์อาศัยคำสั่งสอนของพระองค์จึงได้บรรลุบทอันไม่หวั่นไหว

ในกัปที่สามหมื่น เราบูชาพระสัมพุทธ-

เจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น

ผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของ

พระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระจันทนมาลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประ-การฉะนี้แล.

จบจันทนมาลิยเถราปทาน

Page 131

ธาตุปูชกเถราปทานที่ ๖ (๔๘๖)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาพระธาตุ

[๗๖] เมื่อพระโลกนาถผู้นำโลก

พระนามว่าสิทธัตถะ ปรินิพพาน เราได้นำพวกญาติของเรามาทำการบูชาพระธาตุ

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระ-ธาตุใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการบูชาพระธาตุ

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระธาตุปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบธาตุปูชกเถราปทาน

อรรถกถาอปทานที่ ๔,๕ และ ๖

อปทานที่ ๔,๕ และ ๖ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล.

ปุฬินุปปาทกเถราปทานที่ ๗ (๔๘๓)

ว่าด้วยผลแห่งการก่อพระเจดีย์ทราย

[๗๗] เราเป็นดาบสชื่อเทวละ อาศัยอยู่

ที่ภูเขาหิมพานต์ ที่จงกรมของเราเป็นที่อันอมนุษย์เนรมิตให้ ณ ภูเขานั้น

End of ๕. จันทนมาลิยเถราปทาน