พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
วิปากัตติกสรณทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๗๐–๘๗๕ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
วิปากตฺติกสรณทุกํ
วิปากัตติกสรณทุกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ วิปากัตติกสรณทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
วิปากธมฺมธมฺมํ สรณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ วิปากธมฺมธมฺโม สรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
สรณธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
เหตุยา เอกํ อวิคเต เอกํ ฯ
สหชาตวาเรปิ ปญฺหาวาเรปิ สพฺพตฺถ เอกํ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑
ในอวิคตปัจจัย มี " ๑
ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี มีวาระ ๑ ทุกปัจจัย
วิปากํ อรณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ วิปาโก อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ วิปากธมฺมธมฺมํ อรณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ วิปากธมฺมธมฺโม อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ เนววิปากนวิปากธมฺมธมฺมํ อรณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เนววิปากนวิปาก- ธมฺมธมฺโม อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ วิปากํ อรณญฺจ เนววิปากนวิปากธมฺมธมฺมํ อรณญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ วิปาโก อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ วิปากธมฺมธมฺมํ อรณญฺจ เนววิปากนวิปากธมฺมธมฺมํ อรณญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เนววิปากนวิปากธมฺมธมฺโม อรโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
อรณธรรมที่เป็นวิปากธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นวิปากธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
อรณธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
อรณธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปาก-ธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
อรณธรรมที่เป็นวิปากธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นวิปากธรรม และอรณธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
อรณธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นวิปากธรรม และอรณธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหตุยา เตรส อารมฺมเณ ปญฺจ อวิคเต เตรส ฯ
สหชาตวาโรปิ สมฺปยุตฺตวาโรปิ ปฏิจฺจวารสทิสา ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๓
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๕
ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๓
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
วิปาโก อรโณ ธมฺโม วิปากสฺส อรณสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ วิปากธมฺมธมฺโม อรโณ ธมฺโม วิปากธมฺมธมฺมสฺส อรณสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ เนววิปากนวิปากธมฺมธมฺโม อรโณ ธมฺโม เนววิปากนวิปากธมฺมธมฺมสฺส อรณสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ
อรณธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นวิปากธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
อรณธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
อรณธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นเนววิปาก-นวิปากธัมมธรรม โดยเหตุปัจจัย
เหตุยา สตฺต อารมฺมเณ นว อวิคเต เตรส ฯ
ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารมฺปิ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ
วิปากตฺติกสรณทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๗
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙
ในอวิคตปัจจัย มี " ๓
แม้ปัญหาวารในสกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น
วิปากัตติกสรณทุกะ จบ
จบ วิปากัตติกสรณทุกะ