พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกสังขตทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๘๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกสังขตทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๖๖๑–๖๖๑
ในนอารัมมณปัจจัย
กับเหตุปัจจัย มี ๗ วาร (ย่อ)
ในอารัมมณปัจจัย
กับนเหตุปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
(พึงให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)
จบ กุสลติกสัปปัจจยทุกะ
๑. กุสลติกะ ๘. สังขตทุกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
[๙] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นสังขตะ สภาวธรรมที่เป็น กุศล ซึ่งเป็นสังขตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (เหมือนกับสัปปัจจยทุกะ)
จบ กุสลติกสังขตทุกะ
๑. กุสลติกะ ๙. สนิทัสสนทุกะ
๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ
[๑๐] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเห็นไม่ได้ สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเห็นไม่ได้ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเห็นไม่ได้ สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเห็นไม่ได้ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเห็นไม่ได้ สภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤต ซึ่งเห็นไม่ได้ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเห็นไม่ได้ และที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเห็นไม่ได้ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเห็นไม่ได้ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
จบ กุสลัตติกสังขตทุกะ