พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกสวิจารทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๐๒ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกสวิจารทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๑๐๒๗–๑๐๒๘
กุสลติกสวิจารทุกะ
(๑. กุสลติกะ ๘๘. สวิจารทุกะ)
สวิจารบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๘๐๒] ๑. สวิจารธรรมที่เป็นกุศล อาศัยสวิจารธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหมือนกุสลสวิตักกะ
กุสลติกสวิจารทุกะ จบ
กุสลติกสัปปีติกทุกะ
(๑. กุสลติกะ ๘๙. สัปปีติกทุกะ)
สัปปีติกบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๘๐๓] ๑. สัปปีติธรรมที่เป็นกุศลอาศัยสัปปีติกธรรมที่เป็น
กุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. สัปปีติกธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยสัปปีติกธรรม
ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. สัปปีติกธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัยสัปปีติกธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๘๐๔] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ.
จบ กุสลัตติกสวิจารทุกะ