๓. โมทกทายิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

นคเร พนฺธุมติยา กุมฺภทาสี อโหสหํ

มม ภาคํ คเหตฺวาน คจฺฉํ อุทกหาริเก ๑ ฯ

ปนฺถมฺหิ สมณํ ทิสฺวา สนฺตจิตฺตํ สมาหิตํ

ปสนฺนจิตฺตา สุมนา โมทเก ตีณิทาสหํ ฯ

เตน กมฺเมน สุกเตน เจตนาปณิธีหิ จ

เอกูนตึส ๒ กปฺปานิ วินิปาตํ น อคญฺฉหํ ฯ

สมฺปตฺติญฺจ กริตฺวาน สพฺพํ อนุภวึ อหํ

โมทเก ตีณิ ทตฺวาน ปตฺตาหํ อจลํ ปทํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาคีว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสวา ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ พุทฺธเสฏฺฐสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โมทกทายิกา ภิกฺขุนี อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

โมทกทายิกาเถริยา อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. อุทกหาริกา ฯ ๒ ม. ยุ. เอกนวุติ ฯ ๓ ม. สมฺปตฺติตํ ฯ ยุ. สมฺปตฺตึ ตํ ฯ

ดิฉันเป็นนางกุมภทาสีอยู่ในพระนครพันธุมดี ดิฉันถือเอาขนมต้มอันเป็นส่วนของดิฉันไปท่าน้ำ ได้พบสมณะผู้มีจิตสงบ มีใจเป็น

สมาธิที่หนทางก็มีจิตเลื่อมใสโสมนัส จึงได้ถวายขนมต้ม ๓ ชิ้นเพราะกรรมที่ทำไว้ดีนั้น และเพราะการตั้งเจตน์จำนงไว้ ดิฉันจึงไม่ได้ไปสู่วินิบาตเลยตลอด ๒๙ กัป ก็ดิฉันทำสมบัติแล้วเสวยสิ้นทุกอย่าง ดิฉันได้บรรลุอจลบทเพราะถวายขนมต้ม ๓ ชิ้น ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระโมทกทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ โมทกทายิกาเถริยาปทาน.