พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุวรรณพิมโพหนวรรค
๑. สุวรรณพิมโพหนิยเถราปทาน (๒๗๑) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๓ (Royal Thai)1/10 in สุวรรณพิมโพหนวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุวรรณพิมโพหนวรรค สุวรรณพิมโพหนิยเถราปทาน (๒๗๑) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 440–440
๒๘. สุวัณณพิมโพหนวรรค
๑. สุวัณณพิมโพหนิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายหมอน
(ท่านพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๗๓} [๑] เรามีจิตเลื่อมใสได้ถวายอาสนะหนึ่งที่และได้ถวายหมอนด้วย มือทั้งสองของตน เพื่อบรรลุประโยชน์อันสูงสุด[๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายหมอนไว้ ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหมอน[๓] ในกัปที่ ๖๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าอสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สุวัณณพิมโพหนิยเถราปทานที่ ๑
End of ๑. สุวรรณพิมโพหนิยเถราปทาน (๒๗๑)