๑๐. ตรณิยเถราปทาน (๒๗๐) เล่ม ๓๒

๑๐. ตรณิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระตรณิยเถระ

ว่าด้วยผลเห่งการส่งข้าม

(ท่านพระตรณิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๗๒} [๓๙] พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้ทรงมี พระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้นายก แวดล้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์ ประทับ ยืนอยู่ที่ฝั่งแม่นํ้า[๔๐] เรือสำหรับจะข้ามในห้วงนํ้าใหญ่นั้นไม่มี เราจึงออกจากแม่นํ้า ส่งพระศาสดาผู้เป็นนายกของโลกข้ามไปแล้ว[๔๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราส่งข้ามพระศาสดาผู้สูงสุดกว่า นรชนใด ด้วยการข้ามส่งนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการส่งข้าม[๔๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตรณิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ตรณิยเถราปทานที่ ๑๐

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑ . อากาสุกขิปิยเถราปทาน ๒ . เตลมักขิยเถราปทาน

๓ . อัฑฒจันทิยเถราปทาน ๔ . ทีปทายกเถราปทาน

๕ . วิฬาลิทายกเถราปทาน ๖ . มัจฉทายกเถราปทาน

๗ . ชวหังสกเถราปทาน ๘ . สลฬปุปผิยเถราปทาน

๙ . อุปาคตหาสนิยเถราปทาน ๑๐ . ตรณิยเถราปทาน

และในวรรคนี้นับคาถาได้ ๔๒ คาถา

จบ ปทุมุกเขปวรรคที่ ๒๗

๒๘. สุวัณณพิมโพหนวรรค

๑. สุวัณณพิมโพหนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายหมอน

(ท่านพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๗๓} [๑] เรามีจิตเลื่อมใสได้ถวายอาสนะหนึ่งที่และได้ถวายหมอนด้วย มือทั้งสองของตน เพื่อบรรลุประโยชน์อันสูงสุด[๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายหมอนไว้ ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหมอน[๓] ในกัปที่ ๖๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าอสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุวัณณพิมโพหนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุวัณณพิมโพหนิยเถราปทานที่ ๑