๓. นันทเถราปทาน (๑๓) เล่ม ๓๒

๓. นันทเถราปทาน

ว่าด้วยบุพประวัติของพระนันทเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้า

(ท่านพระนันทเถระได้กล่าวถึงบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๕} [๒๗] เราได้ถวายผ้าทอด้วยเปลือกไม้แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนาม ว่าปทุมุตตระ พระโลกเชษฐ์ผู้คงที่ ตรัสรู้เอง แสวงหาคุณ อันยิ่งใหญ่[๒๘] พระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกพระนามว่าปทุมุตตระทรงพยากรณ์เรา นั้นว่า “ด้วยการถวายผ้านี้ ท่านจักเป็นผู้มีผิวพรรณดังทองคำ[๒๙] ท่านจักเสวยสมบัติทั้งสองแล้ว อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว จัก เป็นพระอนุชาของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าโคดม[๓๐] ท่านถูกราคะย้อมแล้ว มีปกติอยู่เป็นสุข ประกอบด้วยความ กำหนัดในกาม เป็นผู้ถูกพระพุทธเจ้าตักเตือนแล้ว แต่นั้น ก็จักบวช[๓๑] ท่านครั้นบวชในศาสนาของพระโคดมนั้นแล้ว อันกุศลมูลตักเตือน จักกำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว ไม่มีอาสวะ จักนิพพาน”[๓๒] ในกัปที่ ๑,๑๐๐ มีคน ๔ คน ต่างชื่อเจละเหมือนกัน ในกัปที่ ๑,๐๖๐ มีคน ๔ คน ต่างชื่ออุปเจละเช่นกัน[๓๓] ในกัปที่ ๑,๐๕๐ มีคน ๔ คน ต่างชื่อเจละเหมือนกัน สมบูรณ์ ด้วยแก้ว ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔

[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระนันทเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการ ฉะนี้แล

จบ นันทเถราปทานที่ ๓

๔. จุลลปันถกเถราปทาน

บุพประวัติของพระจุลลปันถกเถระ

(ท่านพระจุลลปันถกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖} [๓๕] เวลานั้น พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระทรงรับเครื่องบูชา พระองค์เสด็จหลีกออกจากหมู่ ประทับอยู่ ณ ภูเขาหิมวันต์[๓๖] แม้เวลานั้น เราก็อยู่ในอาศรมใกล้ภูเขาหิมวันต์ เราได้เข้าไป เฝ้าพระมหาวีรเจ้าผู้เป็นนายกของโลกซึ่งเสด็จมาไม่นาน[๓๗] เราถือเอาฉัตรอันประดับด้วยดอกไม้เข้าไปเฝ้าพระนราสภเจ้า เราได้ทำอันตรายแก่พระผู้มีพระภาคเจ้าซึ่งกำลังเสด็จเข้าสมาธิ[๓๘] เราเอามือทั้งสองประคองฉัตรดอกไม้แล้วได้ถวายแด่พระผู้มี พระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้ามหามุนีพระนามว่าปทุมุต ตระทรงรับแล้ว