๕. นาคปัลลวกเถราปทาน เล่ม ๓๓

๔๑๔. อรรถกถามธุมังสทายกเถราปทาน

พึงทราบเรื่องราวในอุปทานที่ ๔ ดังต่อไปนี้ :-

อุปทานของท่านพระมธุมังสทายกเถระ มีคำเริ่มต้นว่า นคเรพนฺธุมติยา ดังนี้.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สูกริโก ได้แก่ ขายเนื้อสุกรเลี้ยงชีวิตบทว่า อุกฺโกฏกํ รนฺธยิตฺวา ความว่า เราต้มเนื้อไตและเนื้อปอดแล้ว แช่ใส่ลงในเนื้อที่ผสมน้ำผึ้ง อธิบายว่า เอาเนื้อนั้นบรรจุจนเต็มบาตรแล้ว ถวายแด่ภิกษุสงฆ์ ด้วยบุญกรรรมนั้น ในพุทธุปบาทกาลนี้ บวชแล้วจึงได้บรรลุพระอรหัตแล.

จบอรรถกถามธุมังสทายกเถราปทาน

นาคปัลลวกเถราปทานที่ ๕ (๔๑๕)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยกิ่งไม้กากะทิง

[๕] เราอาศัยอยู่ในสวนหลวงในพระ-

นครพันธุมดี พระพุทธเจ้าผู้นำโลก ได้ประทับ

อยู่ใกล้อาศรมของเรา

เราถือเอากิ่งไม้กากะทิงไปปักไว้ข้างหน้า

พระพุทธเจ้า เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัสได้ถวาย

อภิวาทพระสุคตเจ้า

ในกัปที่ 8 แต่กัปนี้เราได้เอากิ่งไม้บูชา

ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล

แห่งพุทธบูชา

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระนาคปัลลวกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบนาคปัลลวกเถราปทาน.

เอกทีปิยเถราปทานที่ ๖ (๔๑๖)

ว่าด้วยการตามประทีปเป็นพุทธบูชา

[๖] เมื่อพระสุคตเจ้าผู้นำโลกพระนาม

ว่าสิทธัตถะ ปรินิพพานแล้ว ชนทั้งปวงทั้งเทวดา

และมนุษย์ ต่างก็บูชาพระองค์ผู้สูงสุดกว่าสัตว์

และเมื่อเขาช่วยกันยกพระผู้นำโลก พระ

นามว่าสิทธัตถะ ขึ้นบนเชิงตะกอน ชนทั้งหลาย

พากันบูชาเชิงตะกอนของพระศาสดาตามกำลัง

เราได้ตามประทีปไว้ไม่ไกลเชิงตะกอน

ประทีปของเราลุกโพรงจนพระอาทิตย์ขึ้น

เพราะกรรมที่ได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และ

เพราะความตั้งใจชอบ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้

ไปสู่ดาวดึงสพิภพ

เขาย่อมทราบกันว่า วิมานอันบุญกรรม

ได้ทำไว้เป็นอย่างดี เพื่อเราในดาวดึงสพิภพนั้น