๒. พุทธสัญญกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ข้าพเจ้าเป็นผู้สาธยายพระเวท ทรงมนตร์ จบไตรเพท

ชำนาญในคัมภีร์พยากรณ์ลักษณะ คัมภีร์อิติหาสะ

พร้อมด้วยคัมภีร์นิฆัณฑุศาสตร์ และคัมภีร์เกฏุภศาสตร์

ครั้งนั้น ศิษย์ทั้งหลายพากันมาหาข้าพเจ้าไม่ขาดสาย

เหมือนกระแสน้ำ ข้าพเจ้าไม่เกียจคร้าน

สอนมนตร์แก่ศิษย์เหล่านั้นทั้งกลางวันและกลางคืน

ในคราวนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ

เสด็จอุบัติขึ้นในโลก พระองค์ทรงกำจัดความมืดมนให้พินาศแล้ว

ให้แสงสว่างคือพระญาณเป็นไป

ครั้งนั้น ศิษย์ของข้าพเจ้าคนหนึ่ง

ได้บอกแก่ศิษย์ทั้งหลายของข้าพเจ้า

พวกเขาได้ฟังความนั้น จึงบอกแก่ข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าคิดว่า พระสัพพัญญูพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว

ชนย่อมประพฤติตามพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น แต่เราไม่มีลาภเลย

พระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้มีการอุบัติเลิศลอย

มีพระจักษุ มีพระยศยิ่งใหญ่ ไฉนหนอ

เราควรเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ข้าพเจ้าถือหนังสัตว์ ผ้าเปลือกไม้

และคนโทน้ำของข้าพเจ้าแล้ว จึงออกจากอาศรม

เรียกศิษย์ทั้งหลายมา (กล่าวว่า)

๒. พุทธสัญญกเถราปทาน

ความเป็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกนี้หาได้ยาก

เหมือนหาดอกมะเดื่อที่ดี เหมือนหากระต่ายในดวงจันทร์

หรือเหมือนหาน้ำมันกา

พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว

แม้ความเป็นมนุษย์ก็หาได้ยาก เมื่อทั้ง ๒ อย่างมีอยู่

แต่การได้สดับพระสัทธรรมก็หาได้ยากยิ่ง

พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว

ความเจริญจักมีแก่พวกเราผู้ได้ดวงตา มาเถิดท่านทั้งหลาย

เราทุกคนจักไปยังสำนักของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ศิษย์ทุกคนสะพายคนโทน้ำ นุ่งผ้าหนังสัตว์ที่มีเล็บ

ในครั้งนั้น พวกเขาเกล้าชฎาและหาบบริขารพากันออกจากป่าใหญ่

พวกเขาทอดสายตาดูประมาณชั่วแอก

แสวงหาประโยชน์สูงสุด เดินมาเหมือนลูกช้าง

เป็นผู้ไม่สะดุ้ง ดุจพญาไกรสรราชสีห์

พวกเขาไม่มีความสะดุ้ง หมดความละโมบ

มีปัญญารักษาตน มีความประพฤติสงบ

เที่ยวไปพร้อมด้วยเสบียงกรังเข้าไปใกล้พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ในระยะทาง ๑ โยชน์ครึ่ง ข้าพเจ้าได้เกิดเจ็บป่วยขึ้น

จึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดแล้วสิ้นชีวิตในที่นั้น

ในกัปที่ ๙๔ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้สัญญาในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการได้สัญญาในพระพุทธเจ้า

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระพุทธสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

พุทธสัญญกเถราปทานที่ ๒ จบ