๖. ธาตุปูชกเถราปทาน เล่ม ๓๓

นัยว่า ท่านพระจันทนมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จันทนมาลิยเถราปทานที่ ๕

๖. ธาตุปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระธาตุปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาพระบรมสารีริกธาตุ

(ท่านพระธาตุปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๖} [๑๐๖] เมื่อพระโลกนาถผู้นายกของโลกพระนามว่าสิทธัตถะปรินิพพานแล้ว เราได้นำพวกญาติของเรามาทำการบูชาพระบรมสารีริกธาตุ[๑๐๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพระบรมสารีริกธาตุไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระบรมสารีริกธาตุ[๑๐๘-๑๑๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระธาตุปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้วด้วย ประการฉะนี้แล

จบ ธาตุปูชกเถราปทานที่ ๖

๗. ปุฬินุปปาทกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุฬินุปปาทกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการก่อเจดีย์ทราย

(ท่านพระปุฬินุปปาทกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๗} [๑๑๑] เราเป็นดาบสชื่อเทวละอาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ ที่จงกรมของเราเป็นที่อันอมนุษย์เนรมิตไว้ให้ ณ ภูเขานั้น

[๑๑๒] ครั้งนั้น เรามุ่นมวยผม สะพายคนโทนํ้า เมื่อจะแสวงหา ประโยชน์อันสูงสุดจึงได้ออกจากป่าใหญ่ไป

[๑๑๓] ครั้งนั้น ศิษย์ ๘๔,๐๐๐ คนอุปัฏฐากเรา พวกเขาขวนขวาย เฉพาะการงานของตนอยู่ในป่าใหญ่

[๑๑๔] เราออกจากอาศรมก่อพระเจดีย์ทรายแล้วรวบรวมเอาดอกไม้นานาชนิดมาบูชาพระเจดีย์นั้น

[๑๑๕] เราทำจิตให้เลื่อมใสในพระเจดีย์นั้นแล้วเข้าไปสู่อาศรม พวกศิษย์ได้มาประชุมพร้อมกันทุกคนแล้วถามถึงความข้อนี้ว่า[๑๑๖] “ข้าแต่ท่านผู้ประเสริฐ สถูปที่ท่านนมัสการก่อด้วยทราย แม้ข้าพเจ้าทั้งหลายก็อยากจะรู้ ท่านถูกพวกข้าพเจ้าถามแล้ว ขอจงบอกแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายด้วย,,[๑๑๗] เราตอบว่า “พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้มีพระจักษุ มีพระยศใหญ่ ท่านทั้งหลายได้พบแล้วในบทมนต์ของเรามิใช่หรือ เรานมัสการพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด มีพระยศใหญ่เหล่านั้น”[๑๑๘] ศิษย์เหล่านั้นได้ถามอีกว่า“พระพุทธเจ้าผู้มีความเพียรใหญ่ รู้เญยยธรรมทั้งปวง เป็นพระนายกของโลกเหล่านั้นเป็นเช่นไร