๗. สูจิทายกเถราปทาน (๗๗) เล่ม ๓๒

ตึสกปฺปสหสฺสมฺหิ สมฺพุทฺโธ โลกนายโก

สุเมโธ นาม นาเมน ทฺวตฺตึสวรลกฺขโณ ฯ

ตสฺส กญฺจนวณฺณสฺส ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน

ปญฺจ สูจี มยา ทินฺนา สิพฺพนตฺถาย จีวรํ ฯ

เตเนว สูจิทาเนน นิปุณตฺถวิปสฺสกํ

ติกฺขลหุญฺจ ผาสุญฺจ ญาณํ เม อุปปชฺชถ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน ฯ

ทิปทาธิปติ นาม ราชาโน จตุโร อหุํ

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สูจิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สูจิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ โป. ฐิโต ฯ ม. ฐาสิ. ฯ ยุ. ภูมิยฏฐาสิ ฯ ๒ ม. ยุ. วิสาเณน ฯ ๓ ม. ติสฺโส

โลกคฺคนายโก ฯ ยุ. ติสฺโส โลกวินายโก ฯ ๔ ปฏิกุฏิโก อปสกฺกึ ฯ ยุ. อวสกฺกึ ฯ

๕ ม. ยุ. มิคสมฺมตขตฺติโย ฯ

ในกัลปที่ ๓ หมื่น แต่กัลปนี้ เราได้ถวายเข็ม ๕ เล่ม แต่พระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก มีพระนามชื่อว่าสุเมธ มีพระลักษณะอันประเสริฐ๓๒ ประการ มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้เป็นจอมสัตว์ ผู้คงที่ เพื่อต้องการเย็บจีวร ด้วยการถวายเข็มนั้นแล ญาณเป็นเครื่องเห็นแจ้ง อรรถอันละเอียด คมกล้า เกิดขึ้นแก่เรารวดเร็วและสะดวก เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นแล้ว เราทรงกายครั้งที่สุดอยู่ในศาสนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ ทรงพระนามว่าทิปทาธิบดี ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสูจิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สูจิทายกเถราปทาน