๗. สูจิทายกเถราปทาน (๗๗) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระติณสันถรทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติณสันถรทายกเถราปทานที่ ๖

๗. สูจิทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสูจิทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเข็ม

(ท่านพระสูจิทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๙} [๓๐] ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้มีพระสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็น นายกของโลกพระนามว่าสุเมธ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ[๓๑] เราได้ถวายเข็ม ๕ เล่มแด่พระองค์ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่ เพื่อใช้ในการเย็บจีวร[๓๒] ด้วยการถวายเข็มนั้นนั่นแล ญาณอันเป็นเครื่องเห็นแจ้งอรรถ อันละเอียดคมกล้า เกิดขึ้นแก่เรา รวดเร็วและสะดวก[๓๓] เราเผากิเลสทั้งหลายได้แล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นแล้ว เราดำรงร่างกายเป็นชาติสุดท้าย อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า[๓๔] ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามว่าทิปทาธิบดี สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๓๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสูจิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สูจิทายกเถราปทานที่ ๗

๘. ปาฏลิปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปาฏลิปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกแคฝอย

(ท่านพระปาฏลิปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๐} [๓๖] พระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำเช่นกับแท่งทองคำอันมีค่า มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ กำลังเสด็จไปในระหว่างร้านตลาด[๓๗] ในกาลนั้น เราเป็นลูกชายเศรษฐีผู้สุขุมาลชาติ ดำรงอยู่ในความสุข ได้เอาดอกแคฝอยห่อพกไปบูชาพระองค์

[๓๘] เราร่าเริง มีจิตโสมนัสได้บูชาพระองค์ด้วยดอกไม้ ถวายนมัสการพระพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะผู้รู้แจ้งโลก เป็นนาถะของโลก ประเสริฐกว่านรชน