พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · นาคสมาลวรรค
๓. สุสัญญกเถราปทาน (๗๓) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๗๕ (Royal Thai)3/10 in นาคสมาลวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน นาคสมาลวรรค สุสัญญกเถราปทาน (๗๓) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 204–205
๓. สุสัญญกเถราปทาน
บุพประวัติของพระสุสัญญกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการไหว้ผ้าบงสุกุลจีวร
(ท่านพระสุสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๗๕} [๙] เราได้เห็นผ้าบังสุกุลจีวรของพระศาสดาแขวนอยู่บนยอดไม้ จึงได้ประนมมือไปทางนั้นไหว้ผ้าบังสุกุลจีวร[๑๐] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ ในกาลนั้นเราได้ทำกรรมใดไว้ ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในบังสุกุลจีวร[๑๑] ในกัปที่ ๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าทุมหระ ผู้ครอบครองแผ่นดินอันมีทวีปทั้ง ๔ เป็นขอบเขต มีกำลังมาก[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สุสัญญกเถราปทานที่ ๓
๔. ภิสาลุวทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระภิสาลุวทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายเหง้ามันผลไม้และนํ้า
(ท่านพระภิสาลุวทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๗๖} [๑๓] เราเข้าไปยังป่าชัฏอยู่ในป่าใหญ่ ได้พบพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้สมควรรับเครื่องบูชา[๑๔] เราจึงได้ถวายเหง้ามันผลไม้และนํ้าสำหรับล้างพระหัตถ์แล้ว ถวายบังคมพระบาทด้วยเศียรเกล้า มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือหลีกไป[๑๕] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายเหง้ามันและผลไม้ไว้ใน กาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๖] และในกัปที่ ๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าภิสสมมต สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระภิสาลุวทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ภิสาลุวทายกเถราปทานที่ ๔
จบ ภาณวารที่ ๖
End of ๓. สุสัญญกเถราปทาน (๗๓)