๒. ปทสัญญกเถราปทาน (๗๒) เล่ม ๓๒

๒. ปทสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปทสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการเลื่อมใสรอยพระบาท

(ท่านพระปทสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๔} [๕] ก็เราได้เห็นรอยพระบาทที่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์ทรงเหยียบไว้แล้ว เป็นผู้มีจิตร่าเริง มีใจโสมนัส ยังจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาท[๖] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สัญญาใดในกาลนั้น ด้วยสัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในรอยพระบาท

[๗] ในกัปที่ ๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสุเมธ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระปทสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปทสัญญกเถราปทานที่ ๒

๓. สุสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการไหว้ผ้าบงสุกุลจีวร

(ท่านพระสุสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๕} [๙] เราได้เห็นผ้าบังสุกุลจีวรของพระศาสดาแขวนอยู่บนยอดไม้ จึงได้ประนมมือไปทางนั้นไหว้ผ้าบังสุกุลจีวร[๑๐] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ ในกาลนั้นเราได้ทำกรรมใดไว้ ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในบังสุกุลจีวร[๑๑] ในกัปที่ ๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าทุมหระ ผู้ครอบครองแผ่นดินอันมีทวีปทั้ง ๔ เป็นขอบเขต มีกำลังมาก[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุสัญญกเถราปทานที่ ๓