๔. ภิสาลุวทายกเถราปทาน (๗๔) เล่ม ๓๒

๔. ภิสาลุวทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระภิสาลุวทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเหง้ามันผลไม้และนํ้า

(ท่านพระภิสาลุวทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๖} [๑๓] เราเข้าไปยังป่าชัฏอยู่ในป่าใหญ่ ได้พบพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้สมควรรับเครื่องบูชา[๑๔] เราจึงได้ถวายเหง้ามันผลไม้และนํ้าสำหรับล้างพระหัตถ์แล้ว ถวายบังคมพระบาทด้วยเศียรเกล้า มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือหลีกไป[๑๕] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายเหง้ามันและผลไม้ไว้ใน กาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๑๖] และในกัปที่ ๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าภิสสมมต สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระภิสาลุวทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ภิสาลุวทายกเถราปทานที่ ๔

จบ ภาณวารที่ ๖

๕. เอกสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง

(ท่านพระเอกสัญญกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๗๗} [๑๘] พระอัครสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี มีนามว่าขัณฑะ ผู้สมควรรับเครื่องบูชาของชาวโลก ข้าพระองค์ถวายภิกษาทัพพีหนึ่งแก่ท่าน[๑๙] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมมนุษย์ ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง[๒๐] ในกัปที่ ๔๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าวรุณะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกสัญญกเถราปทานที่ ๕