๙. อัมพปาลีเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

โย รํสิรุจิตาเวโฬ ๒ ผุสฺโส นาม มหามุนิ

ตสฺสาหํ ภคินี อาสึ อชายึ ขตฺติเย กุเล ฯ

ตสฺส ธมฺมํ สุณิตฺวาหํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา

มหาทานํ ททิตฺวาน ปตฺถยึ รูปสมฺปทํ ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป สิขี โลกคฺคนายโก

อุปฺปนฺโน โลกปชฺโชโต ติโลกสรโณ ชิโน ฯ

ตทา อรุณปุเร รมฺเม พฺรหฺมญฺญกุลสมฺภวา

วิมุตฺตจิตฺตํ กุปิตา ภิกฺขุนึ อภิสาปยึ ฯ

เวสิกา จ ๑ อนาจารา ชินสาสนทูสิกา

เอวํ อกฺโกสยิตฺวาน เตน ปาเปน กมฺมุนา ฯ

ทารุณํ นิรยํ คนฺตฺวา มหาทุกฺขสมปฺปิตา

ตโต จุตา มนุสฺเสสุ อุปปนฺนา ตปสฺสินี ฯ

ทสชาติสหสฺสานิ คณิกตฺตํ อการยึ

ตโต ปาปา น มุจฺจิสฺสํ ภุตฺวา ๒ ทุฏฺฐวิสํ ยถา ฯ

พฺรหฺมเวสมเสวิสฺสํ ๓ กสฺสเป ชินสาสเน

เตน กมฺมวิปาเกน อชายึ ติทเส ปุเร ฯ

ปจฺฉิเม ภวสมฺปตฺเต อโหสึ โอปปาติกา

อมฺพสาขนฺตเร ชาตา อมฺพปาลีติ เตนหํ ฯ

ปริวุตา ปาณโกฏีหิ ปพฺพชึ ชินสาสเน

ปตฺตาหํ อจลํ ฐานํ ธีตา พุทฺธสฺส โอรสา ฯ

อิทฺธีสุ จ วสี โหมิ ทิพฺพาย ๔ โสตธาตุยา

เจโตปริยญาณสฺส วสี โหมิ มหามุเน ฯ

ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ

สพฺพาสวปริกฺขีณา นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว ฯ

อตฺถธมฺมนิรุตฺตีสุ ปฏิภาเณ ตเถว จ

ญาณํ เม วิมลํ สุทฺธํ พุทฺธเสฏฺฐสฺส วาหสา ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาคีว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสวา ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ พุทฺธเสฏฺฐสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อมฺพปาลี ภิกฺขุนี อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อมฺพปาลีเถริยา อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. วินสฺสติ ฯ ๒ ม. ยุ. ... รํสิผุสิตาเวโฬ ฯ

๑ ม. ยุ. ว ฯ ๒ ยุ. ภุตฺตา ฯ ๓ ยุ. พฺรหฺมเจรํ อเสวิสฺสํ ฯ

๔ ม. ยุ. โสตธาตุวิสุทฺธิยา ฯ

ดิฉันเกิดในสกุลกษัตริย์ เป็นภคินีแห่งพระมหามุนีพระนามว่าปุสสะผู้มีพระรัศมีงามรุ่งเรือง มีธรรมดังว่าเทริดดอกไม้บนศีรษะ ดิฉันได้ฟังธรรมของพระองค์แล้วมีจิตเลื่อมใสถวายมหาทานแล้ว ปรารถนาซึ่งรูปสมบัติ ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ พระพิชิตมารพระนามว่าสิขีผู้เป็นนายกชั้นเลิศของโลก ทรงยังโลกให้รุ่งเรือง เป็นสรณะในไตรโลกเสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ครั้งนั้น ดิฉันเกิดในสกุลพราหมณ์ในเมืองอรุณอันน่ารื่นรมย์ โกรธแล้ว ด่าภิกษุณีองค์หนึ่งผู้มีจิตพ้นแล้วจากกิเลสว่า ท่านเป็นหญิงเพศยา ประพฤติอนาจารประทุษร้ายพุทธศาสนา ครั้นด่าอย่างนี้แล้ว ดิฉันต้องไปสู่นรกอันร้ายกาจเพรียบพร้อมไปด้วยมหันตทุกข์

เพราะกรรมอันลามกนั้น เคลื่อนจากนรกนั้นแล้วมาเกิดในหมู่มนุษย์เป็นผู้มีลามกธรรม เป็นเหตุให้เดือดร้อนครองความเป็นหญิงเพศยาอย่างหมื่นชาติยังมิได้พ้นจากบาปกรรมนั้น เปรียบเหมือนคนกินยาพิษอันร้ายแรง ดิฉันได้บวชเป็นภิกษุณีมีเพศประเสริฐในศาสนาพระพุทธกัสสป ได้ไปเกิดในภพดาวดึงส์ เพราะผลแห่งบรรพชากรรมนั้น ในภพนี้ซึ่งเป็นภพหลังดิฉันเป็นอุปปาติกสัตว์เกิดในระหว่างกิ่งต้นมะม่วง จึงมีชื่อว่าอัมพปาลีตามนิมิตนั้น ดิฉันมีประชาชนหลายพันโกฏิ แห่ห้อมมาบวชในพุทธศาสนาเป็นโอรสธิดาแห่งพระพุทธเจ้า บรรลุถึงฐานะอันไม่หวั่นไหว

ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้มีความชำนาญในฤทธิ์ในทิพโสตธาตุและในเจโตปริยญาณ รู้บุพเพนิวาสญาณและทิพจักษุอันหมดจดวิเศษ มีอาสวะทั้งปวงสิ้นไปแล้ว บัดนี้ภพใหม่มิได้มีอีกหม่อมฉันมีญาณอันปราศจากมลทิน บริสุทธิ์ ในอรรถะ ธรรมะนิรุตติ และปฏิภาณ เพราะอำนาจพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดหม่อมฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพขึ้นได้หมดสิ้นแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกดังช้างพังตัดเชือกแล้วเป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่ การที่หม่อมฉันได้มาในสำนักพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ หม่อมฉันบรรลุแล้วโดยลำดับ พระพุทธศาสนาหม่อมฉันได้ทำเสร็จแล้ว คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ หม่อมฉันทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาหม่อมฉันได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอัมพปาลีภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอัมพปาลีเถริยาปทาน.