๗. อัฑฒกาสีเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

๗. อัฑฒกาสีเถรีอปทาน

ว่าด้วยบุพประวัติของพระอัฑฒกาสีเถรี

(พระอัฑฒกาสีเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๗๗} [๑๖๘] ในภัทรกัปนี้ พระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพราหมณ์ มีพระยศใหญ่ ผู้ประเสริฐกว่านักปราชญ์ทั้งหลาย เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว[๑๖๙] ในกาลนั้น หม่อมฉันบวชในพระศาสนาของพระองค์ สำรวมในพระปาติโมกข์และอินทรีย์ ๕

[๑๗๐] รู้จักประมาณในอาสนะต่ำ ประกอบความเพียรในความเป็นผู้ตื่นอยู่ บำเพ็ญเพียรอยู่

[๑๗๑] หม่อมฉันมีจิตชั่วได้ด่าภิกษุณีผู้ปราศจากอาสวะองค์หนึ่งเพียงครั้งเดียวว่า 'นางแพศยา' ด้วยบาปกรรมนั้นนั่นแหละหม่อมฉันต้องหมกไหม้อยู่ในนรก[๑๗๒] ด้วยกรรมที่ยังเหลืออยู่นั้น หม่อมฉันเกิดในตระกูลหญิงแพศยาถูกขายให้บุรุษอื่นอยู่โดยมาก ในชาติสุดท้าย

[๑๗๓] หม่อมฉันเกิดในตระกูลเศรษฐีในแคว้นกาสี มีความถึงพร้อมด้วยรูปดุจดังนางเทพอัปสรในหมู่เทวดาด้วยผลแห่งพรหมจรรย์[๑๗๔] ประชุมชนเห็นหม่อมฉันมีรูปน่าชม จึงตั้งหม่อมฉันไว้ในฐานะเป็นคณิกา (หญิงแพศยา) ในพระนครราชคฤห์ที่อุดม ด้วยผลที่ด่าภิกษุณีนั้น[๑๗๕] หม่อมฉันได้ฟังพระสัทธรรมที่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐตรัสแล้ว เป็นผู้ประกอบด้วยวาสนาเก่า ได้บวชเป็นภิกษุณี

[๑๗๖] แต่เมื่อไปสู่สำนักพระชินเจ้าเพื่อจะอุปสมบท พบพวกนักเลงดักอยู่ที่หนทาง จึงได้อุปสมบทโดยทูต[๑๗๗] หม่อมฉันมีกรรมทุกอย่างทั้งบุญและบาปหมดสิ้นไปแล้ว ข้ามพ้นสังสารวัฏทั้งปวงแล้ว และความเป็นคณิกาก็สิ้นไปแล้ว[๑๗๘-๑๘๓] ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้มีความชำนาญในฤทธิ์ ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าหม่อมฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า พระอัฑฒกาสีภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัฑฒกาสีเถรีอปทานที่ ๗

๘. ปุณณิกาเถรีอปทาน

ว่าด้วยบุพประวัติของพระปณณิกาเถรี

(พระปุณณิกาเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๗๘} [๑๘๔] หม่อมฉันบวชเป็นภิกษุณีในศาสนาของพระพุทธเจ้า ๖ พระองค์ คือ พระวิปัสสี พระสิขี พระเวสสภู พระกกุสันธะ พระโกนาคมนะผู้คงที่[๑๘๕] และพระกัสสปพุทธเจ้า เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล มีปัญญา สำรวมอินทรีย์

[๑๘๖] เป็นพหูสูต ทรงธรรม สอบถามอรรถแห่งธรรม เรียนธรรมแล้ว เป็นผู้สดับธรรม เป็นผู้นั่งใกล้