arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · ขัตติยกัญญาวรรค

๘. ปุณณิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗๘ (Royal Thai)8/10 in ขัตติยกัญญาวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

๘. ปุณณิกาเถริยาปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระปุณณิกาเถรี

(พระปุณณิกาเถรี เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ขัตติยกัญญาวรรค ปุณณิกาเถริยาปทาน (Royal Thai Volume 33 · Mahachula Volume 33 · Mahamakut Volume 72 · Chaloem Phrakiat Volume 33)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 33, pp. 545–547

The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้า ผู้เป็นพระมุนี ผู้คงที่

ทรงพระนามว่าพระวิปัสสี ๑ พระสิขี ๑ พระเวสสภู ๑

พระกกุสันธะ ๑ พระโกนาคมนะ ๑ พระกัสสปะ ๑

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

หม่อมฉันบวชเป็นภิกษุณีในศาสนา

ของพระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะ

เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยศีล มีปัญญารักษาตน สำรวมอินทรีย์

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เป็นพหูสูต ทรงธรรม สอบถามเหตุและผล

เล่าเรียน สดับธรรม เป็นผู้นั่งใกล้

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

หม่อมฉันแสดงคำสอนของพระชินเจ้าในท่ามกลางหมู่ชน

ได้เป็นผู้มีศีลเป็นที่รัก ดูหมิ่นเพราะความเป็นพหูสูตนั้น

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บัดนี้ เป็นภพสุดท้าย หม่อมฉันเกิดในเรือนแห่งนางกุมภทาสี

ของอนาถบิณฑิกเศรษฐีในกรุงสาวัตถีที่ประเสริฐสุด

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

หม่อมฉันไปตักน้ำ ได้เห็นโสตถิยพราหมณ์

นั่งหนาวสั่นอยู่ท่ามกลางน้ำ

ครั้นเห็นแล้วได้กล่าวดังนี้ว่า ‘ฉันเป็นคนตักน้ำ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

กลัวภัยต่ออาชญาของเจ้านาย

และถูกภัยคือวาจาที่เกรี้ยวกราดของเจ้านายเบียดเบียน

จึงต้องลงน้ำเป็นประจำในฤดูหนาว

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พราหมณ์เอ๋ย ท่านกลัวใคร จึงต้องลงน้ำเป็นประจำ

มีร่างกายสั่นเทา รู้สึกหนาวรุนแรงใช่ไหม’

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

(พรามหณ์ได้กล่าวว่า) ‘นางปุณณิกาผู้เจริญ

เธอทั้งที่รู้อยู่ยังสอบถามเราผู้ทำกุศลกรรม

เพื่อกำจัดบาปกรรมอยู่

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลใดเป็นผู้ใหญ่ก็ตาม เป็นเด็กก็ตาม ทำบาปกรรมไว้

บุคคลนั้น ๆ จะพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการอาบน้ำ’

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อพราหมณ์นั้นขึ้นจากน้ำมา

หม่อมฉันได้บอกบทที่ประกอบด้วยเหตุและผล

พราหมณ์ได้ฟังบทแห่งธรรมนั้นแล้ว

มีความสลดใจ ออกบวชแล้วได้เป็นพระอรหันต์

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เพราะหม่อมฉันเกิดในตระกูลทาสี

ครบจำนวนทาสี ๑๐๐ คนพอดี

เจ้านายจึงตั้งชื่อให้หม่อมฉันว่า ปุณณา

และปลดหม่อมฉัน(จากทาส)ให้เป็นไท

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

แต่นั้นหม่อมฉันอนุโมทนาเศรษฐีแล้ว

บวชเป็นบรรพชิต โดยกาลไม่นานนักก็ได้บรรลุอรหัตตผล

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้มีความชำนาญในฤทธิ์

ในทิพพโสตธาตุและในเจโตปริยญาณ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

รู้ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ

ทิพยจักษุหม่อมฉันชำระให้หมดจดแล้ว

อาสวะทั้งปวงสิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อัตถปฏิสัมภิทาญาณ ธัมมปฏิสัมภิทาญาณ

นิรุตติปฏิสัมภิทาญาณ และปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณ

ของหม่อมฉัน บริสุทธิ์ ไม่มีมลทิน

เพราะอำนาจของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

หม่อมฉันมีปัญญามากเพราะการเจริญภาวนา

มีสุตะมากเพราะการเรียนรู้

เกิดในตระกูลต่ำเพราะมีมานะจัด

แต่กุศลกรรมมิได้วิบัติไปเลย

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า พระปุณณิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปุณณิกาเถริยาปทานที่ ๘ จบ

End of ๘. ปุณณิกาเถริยาปทาน