พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · กุณฑธานวรรค
๕. โมฆราชเถราปทาน (๓๕) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๗ (Royal Thai)5/10 in กุณฑธานวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กุณฑธานวรรค โมฆราชเถราปทาน (๓๕) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 144–144
[๖๒] เรามีความเพียร มีปัญญารักษาตน ยังพระสัมพุทธเจ้าให้ ทรงโปรดปรานแล้ว และพระสัมพุทธเจ้าทรงยินดีทรงตั้งเราไว้ ในตำแหน่งเอตทัคคะ[๖๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกาฬุทายีเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ กาฬุทายีเถราปทานที่ ๔
๕. โมฆราชเถราปทาน
บุพประวัติของพระโมฆราชเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายบังคมพระพุทธเจ้า
(ท่านพระโมฆราชเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๗} [๖๔] ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภูพระนามว่าอัตถทัสสี ไม่ทรงแพ้ ใคร ๆ แวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ เสด็จพระราชดำเนินไปบนถนน[๖๕] เราแวดล้อมด้วยพวกลูกศิษย์ออกจากเรือนไป ครั้นออกไปแล้ว ได้พบพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นนายกของโลกที่ถนนนั้น[๖๖] เราได้ประคองอัญชลีบนเศียรเกล้าถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้า ยังจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ชมเชยพระองค์ผู้เป็นนายกของโลก
End of ๕. โมฆราชเถราปทาน (๓๕)