๖. อธิมุตตกเถราปทาน (๓๖) เล่ม ๓๒

นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ อตฺถทสฺสีนรุตฺตเม

อุปฏฺฐหึ <471> ภิกฺขุสํฆํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

เมื่อพระผู้มีพระภาคผู้ทรงเป็นที่พึ่ง ของสัตว์โลกพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้สูงสุดแห่งนรชน เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส ได้บำรุงภิกษุสงฆ์

นิมนฺเตตฺวา สํฆรตนํ <472> อุชุภูตํ สมาหิตํ

อุจฺฉุนา มณฺฑปํ กตฺวา โภเชสึ สํฆมุตฺตมํ.

ครั้นนิมนต์พระสังฆรัตนะ ผู้ซื่อตรง ผู้มีจิตตั้งมั่นแล้ว ข้าพเจ้าจึงใช้ต้นอ้อยทำมณฑป นิมนต์สงฆ์ผู้สูงสุดให้ฉันแล้ว

ยํ ยํ โยนุปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ

สพฺเพ สตฺเต อภิโภมิ <473> ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใด ๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ ข้าพเจ้าย่อมปกครองสัตว์ทั้งปวง นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อุจฺฉุทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอ้อย

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อธิมุตฺโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อธิมุตฺตตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอธิมุตตเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อธิมุตตเถราปทานที่ ๖ จบ