กุสลัตติกสัปปีติกทุกะ เล่ม ๔๔

สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีปีติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีปีติเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีปีติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีปีติเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีปีติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

(ย่อ สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารเหมือนกับปฏิจจวาร)

สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีปีติเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีปีติ โดยเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีปีติเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีปีติ โดยเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีปีติเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมีปีติโดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๗ วาระ ฯลฯ

สมนันตรปัจจัย มี ๗ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๓ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๓ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๓ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๓ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๕ วาระ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ

อาหารปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

สัมปยุตตปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

อัปปีติกบท เหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่มีปีติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่มีปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งไม่มีปีติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งไม่มีปีติเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่มีปีติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ มีปีติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่มีปีติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลและที่เป็น อัพยากฤตซึ่งไม่มีปีติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่มีปีติอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลและที่เป็น อัพยากฤตซึ่งไม่มีปีติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

(ย่อ สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวาร เหมือนกับปฏิจจวาร)

สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่มีปีติเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่ง ไม่มีปีติโดยเหตุปัจจัย (ย่อ)เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

(ย่อ พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)