๓. จันทนปูชกเถราปทาน (๑๓๓) เล่ม ๓๒

๓. จันทนปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระจันทนปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยแก่นจันทน์หอม

(ท่านพระจันทนปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติตนไว้ว่า)

{๑๓๕} [๑๗] ในกาลนั้น เราเป็นกินนรอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา และเรามี ดอกไม้เป็นภักษา นุ่งห่มด้วยดอกไม้

[๑๘] ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี พระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน เสด็จเหาะไปเหนือทิวไม้ดังพญาหงส์ ในท้องฟ้าฉะนั้น (จึงร้องทูลว่า)[๑๙] “ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ขอความนอบน้อมจงมี แด่พระองค์ จิตของพระองค์บริสุทธิ์ดี พระองค์มีสีพระพักตร์ ผ่องใส มีพระทัยผ่องแผ้ว”[๒๐] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีปัญญาดังแผ่นดิน มีเมธาดี เสด็จลง จากอากาศ ทรงปูลาดผ้าสังฆาฏิแล้วประทับนั่งขัดสมาธิ[๒๑] เราถือแก่นจันทน์หอมอันละเอียดได้ไปในสำนักพระชินเจ้า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้บูชาแด่พระชินเจ้า[๒๒] เราถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้า พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน ทำความปราโมทย์ให้เกิดขึ้นแล้วบ่ายหน้ากลับไปทางทิศเหนือ[๒๓] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เอาแก่นจันทน์บูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

[๒๔] ในกัปที่ ๑,๔๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ พระองค์ มีพระนามว่าโรหิณี มีกำลังมาก

[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระจันทนปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จันทนปูชกเถราปทานที่ ๓

จบ ภาณวารที่ ๘

๔. ปุปผฉทนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุปผฉทนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกไม้เป็นหลังคา

(ท่านพระปุปผฉทนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๓๖} [๒๖] เราเป็นพราหมณ์มีนามว่าสุนันทะผู้รู้จบมนต์ เป็นปราชณ์ผู้รู้ เป็นผู้ ควรแก่การขอ ได้บูชายัญชื่อว่าวาชเปยยะ (กล่าวคำอ่อนหวาน)[๒๗] ในกาลนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้รู้แจ้งโลก ผู้เลิศ ประกอบด้วยพระกรุณา เป็นผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ทรงเอ็นดูหมู่ชน เสด็จจงกรมอยู่ในอากาศ