๑. สุปาริจริยเถราปทาน (๑๖๑) เล่ม ๓๒

ปทุโม นาม นาเมน ทิปทินฺโท นราสโภ

ปวนา อภินิกฺขมฺม ธมฺมํ เทเสติ จกฺขุมา ฯ

ยกฺขานํ สมโย อาสิ อวิทูเร มเหสิโน

เยน กิจฺเจน สมฺปตฺตา อชฺฌาเปกฺขึสุ ตาวเท ฯ

พุทฺธสฺส คิรมญฺญาย อมตสฺสว ๑ เทสนํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน อปฺโปเฐตฺวา ๒ อุปฏฺฐหึ ฯ

สุจิณฺณสฺส ผลํ ปสฺสํ ๓ อุปฏฺฐานสฺส สตฺถุโน

ตึสกปฺปสหสฺเสสุ ทุคฺคตึ โนปปชฺชหํ ฯ

อูนตึเส กปฺปสเต สมลงฺกตนามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุปาริจริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สุปาริจริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ทุติยํ กณเวรปุปฺผิยตฺเถราปทานํ (๑๖๒)

๑ ม. ยุ. อมตสฺส จ ฯ ๒ ม อปฺโผเฏตฺวา ฯ ๓ ม. ยุ. ปสฺส ฯ

พระผู้มีพระภาคผู้เป็นจอมสัตว์ ประเสริฐกว่านระ มีพระนามว่าปทุม ผู้มีพระจักษุ เสด็จออกจากป่าใหญ่แล้ว ทรงแสดงธรรมอยู่ ในขณะนั้นได้มีการประชุมแห่งเทวดาทั้งหลาย ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาค เทวดาทั้งหลายมาประชุมกันด้วยกิจบางอย่าง ได้เห็นอย่างแจ้งชัด เราได้ทราบ(ได้ยิน) พระสุรเสียงที่ทรงแสดงอมฤตธรรมของพระพุทธเจ้า มีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ปรบมือแล้วเข้าไปบำรุง เราเห็นผลแห่งการบำรุงพระศาสดาที่ประพฤติด้วยดี ใน ๓๐,๐๐๐ กัลป เราไม่เข้าถึงทุคติเลย ในกัลปที่ ๒,๙๐๐ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ มีนามว่าสมลังกตะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณสมบัติเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสุปาริจริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สุปาริจริยเถราปทาน.