๘. ปาทปิฐิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

๘. ปาทปีฐิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปาทปีฐิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายตั่งรองเท้า

(ท่านพระปาทปีฐิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๘} [๕๐] พระมหามุนีสัมพุทธเจ้าผู้ประกอบด้วยพระกรุณาพระนามว่าสุเมธะ ยังสัตว์ให้ข้ามเป็นอันมากแล้ว พระองค์ผู้ทรงพระยศใหญ่ก็ได้เสด็จปรินิพพาน[๕๑] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ให้คนทำตั่งสำหรับรองเท้าไว้ที่ใกล้อาสนะทองของพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่[๕๒] เราทำกุศลกรรมอันมีความสุขเป็นผล มีความสุขเป็นกำไรแล้ว เป็นผู้ประกอบด้วยบุญกรรมได้ไปสู่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์[๕๓] เมื่อเราผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยบุญกรรมอยูในชั้นดาวดึงส์นั้น ตั่งทองย่อมเกิดแก่เราผู้ยกเท้าก้าวไปอยู่[๕๔] นรชนเหล่าใดได้เข้าไปฟัง ทำสักการะในพระพุทธเจ้าผู้เสด็จนิพพานแล้วได้สุขอันไพบูลย์ นับว่าเป็นลาภของนรชนเหล่านั้นพวกเขาได้ดีแล้ว[๕๕] แม้เราก็ได้สร้างกรรมไว้ดีแล้ว ประกอบดีแล้วในการค้าขาย ได้ทำตั่งสำหรับรองเท้าถวาย จึงได้ตั่งทอง[๕๖] เราจะไปยังทิศใด ๆ ด้วยกิจธุระบางอย่าง เราก็จะเหยียบไปบนตั่งทองในทิศนั้น ๆ นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

[๕๗] ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งตั่งสำหรับรองเท้า[๕๘-๖๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปาทปีฐิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปาทปีฐิยเถราปทานที่ ๘

๙. เวทิยการกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเวทิยการกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายไพที

(ท่านพระเวทิยการกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๙} [๖๑] เราได้สร้างไพทีอย่างสวยงามไว้ที่พระโพธิพฤกษ์ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ซึ่งเป็นไม้สูงสุดกว่าไม้ทั้งหลาย แล้วทำจิตของตนให้เลื่อมใส[๖๒] เครื่องใช้สอยหลายชนิดอันเลิศโอฬาร ทั้งที่ทำเสร็จและยังทำไม่เสร็จ ตกลงมาจากอากาศ นี้เป็นผลแห่งไพที[๖๓] ในสงครามที่ประชิดกันทั้งสองฝ่ายซึ่งน่ากลัว เมื่อเราเข้าไปก็ไม่พบสิ่งที่น่ากลัวเลย นี้เป็นผลแห่งไพที[๖๔] วิมานที่งดงามและที่นอนซึ่งมีค่าเกิดขึ้นดังจะรู้ความดำริของเรานี้ก็เป็นผลแห่งไพที