พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มหาปริวารวรรค
๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน (๑๒๐) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๒ (Royal Thai)10/10 in มหาปริวารวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๑๐. ชาติปูชกตฺเถราปทาน
๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระชาติปูชกเถระ
(พระชาติปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มหาปริวารวรรค ชาติปูชกเถราปทาน (๑๒๐) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 32, pp. 209–210 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 32, pp. 274–275
ชายนฺตสฺส วิปสฺสิสฺส อาโลโก วิปุโล อหุ
ปฐวี จ ปกมฺปิตฺถ สสาครา สปพฺพตา.
เมื่อพระวิปัสสีโพธิสัตว์ประสูติ ได้มีแสงสว่างเจิดจ้า แผ่นดินพร้อมทั้งสมุทรสาครและภูเขาก็ไหวแล้ว
เนมิตฺตา จ วิยากํสุ พุทฺโธ โลเก ภวิสฺสติ
อคฺโค จ สพฺพสตฺตานํ ชนตํ อุทฺธริสฺสติ.
อนึ่ง พวกโหราจารย์พยากรณ์ว่า ผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้าในโลก จักเป็นผู้เลิศกว่าสรรพสัตว์ จักรื้อถอนหมู่ชน
เนมิตฺตานํ สุณิตฺวาน ชาติปูชํ อกาสหํ
เอทิสา ปูชนา นตฺถิ ยาทิสา ชาติปูชนา.
สํหริตฺวาน <728> กุสลํ สกํ จิตฺตํ ปสาทยึ
ชาติปูชํ กริตฺวาน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ.
ข้าพเจ้าสร้างกุศลแล้ว จึงทำจิตของตนให้เลื่อมใส ครั้นทำการบูชาพระชาติกำเนิดแล้ว ก็สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้น
ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ
สพฺเพ สตฺเต อตีโตมฺหิ <729> ชาติปูชายิทํ ผลํ.
ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใด ๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ ข้าพเจ้าเป็นใหญ่เหนือสรรพสัตว์ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระชาติกำเนิด
ธาติโย มํ อุปฏฺฐนฺติ มม จิตฺตวสานุคา
น ตา สกฺโกนฺติ โกเปตุํ ชาติปูชายิทํ ผลํ.
แม่นมทั้งหลายย่อมบำรุงข้าพเจ้า อยู่ในอำนาจจิตของข้าพเจ้า แม่นมเหล่านั้นไม่อาจเพื่อทำข้าพเจ้าให้โกรธเคือง นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระชาติกำเนิด
เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปูชมกรึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ชาติปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำการบูชาไว้ในครั้งนั้น
จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระชาติกำเนิด
สุปาริจริยา นาม จตุตฺตึส ชนาธิปา
อิโต ตติยกปฺปมฺหิ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.
ในกัปที่ ๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ ชาติ พระนามว่าสุปาริจริยะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ. (๑๗๕๘)
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ชาติปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ชาติปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.
มหาปริวารวคฺโค ทฺวาทสโม.
ตสฺสุทฺทานํ
ปริวารสุมงฺคลา สรณาสนปุปฺผิกา <730>
จิตปูชี พุทฺธสญฺญี มคฺคุปฏฺฐานชาตินา
คาถาโย นวุติ วุตฺตา คณิตาโย วิภาวิหิ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระชาติปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ชาติปูชกเถราปทานที่ ๑๐ จบ
มหาปริวารวรรคที่ ๑๒ จบบริบูรณ์
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. มหาปริวารเถราปทาน
๒. สุมังคลเถราปทาน
๓. สรณคมนิยเถราปทาน
๔. เอกาสนิยเถราปทาน
๕. สุวัณณปุปผิยเถราปทาน
๖. จิตกปูชกเถราปทาน
๗. พุทธสัญญกเถราปทาน
๘. มัคคสัญญกเถราปทาน
๙. ปัจจุปัฏฐานสัญญกเถราปทาน
๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน
End of ๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน (๑๒๐)