๔. มธุมังสทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ข้าพเจ้าเป็นคนฆ่าสุกรอยู่ในกรุงพันธุมดี

ได้ต้มเครื่องในแล้วใส่ผสมลงในเนื้อชั้นดี

ข้าพเจ้าได้ไปยังที่ประชุมสงฆ์ รับบาตรมาใบหนึ่ง

บรรจุบาตรนั้นจนเต็มแล้ว ได้ถวายภิกษุสงฆ์

๓. มธุมังสทายกเถราปทาน

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้ถวายพระสังฆเถระด้วยคิดว่า

ด้วยผลแห่งการถวายบาตรที่บรรจุเนื้อจนเต็มนี้

ข้าพเจ้าจักได้สุขอันไพบูลย์

เขาเสวยสมบัติ ๒ อย่างแล้ว

ถูกมูลกุศลกรรมเก่าชักให้

มาถึงภพสุดท้ายแล้วจักเผากิเลสได้

ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในทานนั้น

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

ณ ที่นั้น ข้าพเจ้ากิน ดื่ม ได้สุขอันไพบูลย์

ไม่ว่าข้าพเจ้าจะอยู่ที่มณฑปหรือที่โคนไม้

ข้าพเจ้าก็จักนึกถึงบุพกรรมเสมอ

ในขณะที่ข้าพเจ้านึกถึงบุพกรรมอยู่นั้น

ห่าฝนแห่งข้าวและน้ำตกลงมาเพื่อข้าพเจ้า

นี้เป็นภพสุดท้ายของข้าพเจ้า

ภพสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่

ถึงในภพนี้ข้าวและน้ำก็ตกลงมาเพื่อข้าพเจ้าตลอดกาลทุกเมื่อ

ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายเนื้อชั้นดีนั้นนั่นแหละ

เมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพแล้ว

จึงกำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ให้ทานไว้ในครั้งนั้น

ไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายเนื้อชั้นดี

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระมธุมังสทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มธุมังสทายกเถราปทานที่ ๔ จบ