๔. เอกปุปผิยเถราปทาน (๒๘๔) เล่ม ๓๒

ทกฺขิณมฺหิ ทุวารมฺหิ ปิสาโจ อาสหนฺตทา

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ ปีตรํสึว ภาณุมํ.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นปีศาจอยู่ที่ประตูเมืองด้านทิศใต้ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส มีพระรัศมีรุ่งเรืองดังดวงจันทร์

วิปสฺสิสฺส นรคฺคสฺส สพฺพโลกหิเตสิโน

เอกปุปฺผํ มยา ทินฺนํ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน.

ข้าพเจ้าจึงได้ถวายดอกไม้ดอกหนึ่งแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นนรชนผู้เลิศ ทรงแสวงหาประโยชน์เกื้อกูลแก่สัตว์โลกทั้งปวง ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายดอกไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกปุปผิยเถราปทานที่ ๔ จบ