๔. เอกปุปผิยเถราปทาน (๒๘๔) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระปัจจุคคมนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปัจจุคคมนิยเถราปทานที่ ๓

๔. เอกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกไม้

(ท่านพระเอกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๖} [๑๖] ในกาลนั้น เราเป็นปีศาจอยู่ที่ประตูเมืองด้านทิศใต้ เรา ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีกิเลส มีพระรัศมีเปล่งปลั่ง ดังดวงจันทร์[๑๗] เราได้ถวายดอกไม้ดอกหนึ่งแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้เลิศกว่านรชน ทรงแสวงหาประโยชน์เกื้อกูลแก่โลกทั้งปวง ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่[๑๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายดอกไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระเอกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกปุปผิยเถราปทานที่ ๔

๕. มฆวปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระมฆวปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกดีหมี

(ท่านพระมฆวปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๗} [๒๐] พระสยัมภูผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ท่านมีอินทรีย์ผ่องใสไม่ขุ่นมัว เข้าสมาธิอยู่ในที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำนัมมทานที[๒๑] ในกาลนั้น เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไรแล้ว ก็เลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้บูชาพระสยัมภูด้วยดอกดีหมี[๒๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไมัใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมฆวปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ มฆวปุปผิยเถราปทานที่ ๕