๙. พุทธุปัฏฐายิกเถราปทาน (๒๘๙) เล่ม ๓๒

เวธมฺภินีติ <1075> เม นามํ ปิตุ สนฺตํ มมํ ตทา

มม หตฺถํ คเหตฺวาน อุปานยิ มหามุนึ.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้า (และ) บิดาของข้าพเจ้า (ก็มีชื่อว่าเวธัมภินีด้วย) บิดาจูงมือข้าพเจ้าพาไปมอบถวายแด่พระมหามุนี

อิเม มํ อุทฺทิสิยนฺติ <1076> พุทฺธา โลกคฺคนายกา

เตหํ อุปฏฺฐึ <1077> สกฺกจฺจํ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ.

พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลกเหล่านี้ ทรงมุ่งหมายข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเลื่อมใส ได้บำรุงพระพุทธเจ้าเหล่านั้นโดยเคารพด้วยมือทั้ง ๒ ของตน

เอกตึเส อิโต กปฺเป พุทฺเธ ปริจรึ <1078> ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อุปฏฺฐานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้บำรุงพระพุทธเจ้าทั้งหลายไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบำรุง

เตวีสมฺหิ อิโต กปฺเป จตุโร อาสุ ขตฺติยา

สมณุปฏฺฐกา นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๒๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิ ๔ ชาติ พระนามว่าสมณุปัฏฐาก มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พุทฺธุปฏฺฐายิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

พุทฺธุปฏฺฐายิกตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระพุทธุปัฏฐายิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

พุทธุปัฏฐายิกเถราปทานที่ ๙ จบ